بهتر مینویسم هرچی تو بگ.ایی بیشتر باشم
دیگه نمیخوام آدمای دورم بیشتر باشن
میخوام دیگه تا آخر عمرم تنها باشم
میخوام فردا اصن تو قبرم باشم
دیگه این حیوونا نمیتونن توی قلبم باشن
چقدر جلوشون جون بدمو همشون بازم خوابن
تو زندگیم هر آشغالی بوده
اونم برات از آشمالی خوبه
دورت پره بگو ولی دورت مثل من بوده؟!
کی میتونه مثل من آرومت کنه ؟
کی میتونه با اون کارات آروم بمونه
کی میتونه تا صب واست از درد بخونه
کسی جز من تحملت نمیکنه
اونم قطعاً نمیتونه
روزای من همه ساخته شده با اسم تو
چجوری بگذرونم وقتی هستم هر دیقه به یادت تو
چجوری بگذرم وقتی مینویسم رو دستم اسمتو
باهات حرف میزنم پاک میکنه این اشکام اسمتو
خونه امنم هنوزم قلب تو
خونه امنی که توش پره مهمونه خب
نمیشم دلتنگ هیشکی از وقتی رفتی تو
میبخشمت با اینکه بد کردی باهام خب
میمیرم من بلخره با یه هدفون تو گوشم
یا میرم یه جا که هیشکی ندونه کوشم
میخوام بیان بیرون همه از این لجنی که توشن
داغونی عادتم شده نمیخوام اینا آرومم کنن
کسی رو راه نمیدم که بخوان روحمو آلوده کنن
روحتو عادت داره کثیف باشه نه من
هرکی زر زد پشتم تو حتما بخند
توهم خواستی پشتم زر بزنی نزن قطعا ببند
برو ولی من یادت نرم
حتی اگه 4:20 زدی زیر گلت
برو ولی بدون هیشکی مثل من
نمیشه اینجوری خلت
تو درو دیوار هر دیقه ولو
گیجو منگ از گریه میخورم تلو تلو
دیگه خسته شدم از فکر به تو
منتظرم ببینم کی میشه تنگ دله تو
چجوری زیر پا گذاشتی این قلبمو
چجوری یادت رفته اون روزا رو همه رو
کاش میفهمیدی یه بار حرفمو
کاشت میدونستی نخواستم بشکنم هیچ وقت قلبتو
کاش راحت نبود خورد کنی هر روز قلبمو
اون نقشه ها آرزو ها هدفا کو
تاپیکت چرا قفله
حالم بده بگو همه برن نمیخوام کسی پیشم بمونه
میخوام از ریشه دلم دل بکنه
از دروغات مغزم پره
چرا هرجا میرم بحث توعه
این همه تاریکی از سیاهی قلبه توعه
کابوسای هر شبمم تقصیر توعه
یه قلب دارم با یه کلید که کلیدشم دستت توعه
تنم مثل گل آخری که بهت دادم پژمرده شده
چجوری کسی میخواد این سال هارو برام جبران کنه
تو زندگیم از تابلو های اجبار پره
کی میتونه هر دیقه بغلتو آرزو کنه
کی میتونه وقتی از همه پری آرومت کنه
همه خاطره هات برام آرزو شده
کی میخواست یه روز صدات کنه خانوم خونه
اولاشو با احساس خوندم فک کردم شعر ادبیه 😂
قشنگه
شبیه رپه
رو قافیه بندیت کار کن بنظرم
👍
از ۱۰۰ نمره بهت 1- میدم
شاید اگه با آهنگ بخونی بتونی به عنوان رپ سمی بفروشی
مثلاً اینجوری که رو شعرت ریکشن بزارن و بخندن
