مردن اینکه حسرت همه چی رودلم باشه
حسرت ارامش حسرت روز خوش
وقتی یه لیوان چای میخورم روح روانم ارام باشه
نه اینکه هرلحظه بمیرم زنده بشم هرلحظه مرگمو بخوام ازخدا
حکمتش چیه هر لحطه ساعت میمیرم زنده میشم
چرا دست ازسرم برنمیدارن
کجابرم کدوم دربزنم حالم یجوری که ازحرکت بعدم هم میترسم هیچ جا روزنه ی امیدی نمیبینم
شعار نیست غصه زندگیه منه درمونده ترین حالت خودم شدم
گناهم چیه که روز خوش حروم
نه خواب نه خوراک ....هیچ چیزی حال منو خوب نمیکنه
خستم میخوام فقط ازدست این ادما بمیرم یاکه فقط تصادف کنم برم کما یاکه بیوفتم گوشه بیمارستان تاولم کنن نباشن نبینمشون تا دلشون بحال من بدبخت بسوزه یاببینن کم اوردم من ادم جنگ نیستم ولم کنن خستم
