منم مثل تو بودم
الان چند وقتی میشد که قدر شوهرمو پسرمو نمی دونستم وهمش ناشکری می کردم چون حس خوشحالی بهم دست نمیداد انگار کور شده بودم و نمی دیدم خدا چقد دوستم داره
یه نوع وسواس منفی بافیه
اول از همه و مهمتر از همه خداتو شکر کن سلامتی و سرحال
هیجی بالاتر از جون آدم نیست
بعد اونم سعی کن نگاهتو مثبت کنی و انقدر با گریه و فکرای بد زندگیتو سخت نکنی
دورت بگردم عزیزم این روزا زندگیا همه جوره سخت شده تو سعی کن دلیل حال خوبت باشی