نمیدونم چرا فامیلای نزدیک نکاهشون یحور شده
چند روز پیش عروسی فامیل دور دعوت بودیم نرفتم
هی میگفتن چرا نیومدی
همش میگن چرا ازدواج نمیکنی
مامان و مادربزرگم پشت تلفن همش از مجرد بودن من میحرفن
ولی خدایی نگاه بعضیاشون با حس ترحم هست واقعاااا چرااااا آخه 😔
خیلی حال روحیم بده
دیگه دوست ندارم مهمونی و توی جمع برم
31 سالمه لیسانس پیراپزشکی و پشت کنکوری مجدد
ظاهرم خوبه خواستگار بوده اما قسمت نشده
(درمورد رشتم و کنکور مجدد نپرسید🤗)
چرا سرکار نمیری دست ب جیب خودتت باشی از اینجا بری برا خودتت زندگی بسازی
نمیدونم استرس کنکور بکشم (درسته انتخاب خودم بوده و اجباری نبوده) یا نیش و کنایه و ترحم دیگران و خانواده رو
دیگران همیششششه دنبال اینن یچیزی پیدا کنن دربارش حرف بزنن
منم ۳۰ سالمه و مجردم
قسمت باشه اتفاق میفته نباشه ام ک هیچی
زندگیو زهر کنم بخودم ک دوتا خاله زنک میخان بشینن از بیکاری چرت بگن یا نگن
من دو سال از شما بزرگترم، مجردم و تا آخر عمرم هم تصمیم دارم مجرد بمونم. خدا رو شکر انقدر از زندگیم راضی هستم، انقدر شادم و انقدر موفقم که دلیلی نداره دیگران بخوان به من ترحم کنن. برعکس خیلیاشون بهم حسادت میکنن. رفت و آمد و مهمونیا هم همیشه میرم و میگم و میخندم. حتی اگه یه نفر اونقدر کوته فکر باشه که بخواد به خاطر مجرد بودنم ازم چیزی بپرسه خیلی راحت و عادی بهش میگم که تنهایی خوشبختم و نیازی به ازدواج ندارم، با وجود اینکه موقعیت های عالی داشتم و دارم.
توام سعی کن قهرمان زندگی خودت باشی. فقط خودتو باور داشته باش. همین.
