دارم شوهری رو تحمل میکنم که هیچی نداره؛ نه پول نه خونه نه ماشین؛اینا به جهنم…اخلاق نداره،درکم نمیکنه،بد دهن و پرخاشگره،همش طرف خونوادشه خیلیییی وابستس بهشون،تو زبون میگه طرف توام اما در عمل مثل سگ میترسه از خونوادش و بهشون سواری میده،همش اذیتم میکنه،با خانوادم بزور معاشرت میکنه انقد باباش پرش میکنه میگه محلشون نده اینم تو ذهنش تاثیر میذاره…همیشه ی خدا حالم باهاش بده همیشهههه؛همه ی لحظه های خوشیم تهش منجر میشه به ناراحتی انقد آدم مریضیه
ولی نمیتونم برم نمیتونم جدا شم😭دوسش ندارم فقط و فقط دارم تحملش میکنم به خاطر خونوادم….
همیشه میگم خدایا نجاتم بده تا کی قراره عمرم بسوزه؟
