خیلی خستم اما دلم میخواد سبک شم
همیشه تو زندگیم دلم میخواد کینه ای نباشم
ولی در صورتی اون طرف رو میبخشم که رفتارش عوض شده باشه
برادرم یکی از هموناست
برادرمه اما یه آدم دیکتاتور که باید تو همه چیز نظر بده
و متعصب و مغرور که غرورش بیشتر بخاطر شغلشه
حتی رفتار منم اون تعیین میکنه
رفت و آمدم رو
پوششم رو
و هزار تا رفتار ریز و درشتی که حال نوشتن ندارم اما بدونید با هرچیزی خردم میکنه و مدرکشو جلو چشمام
امشب بزور منو برد برام لباس خرید اما مثل همیشه با زور و اجبار خودش چون من هیچوقت ازش یه قرون نمیخوام
و امشب هم گفت با لباسات جلوی زنم آبروم میره و هرکس بفهمه خواهر منی شأنم میاد پایین بخاطر لباس پوشیدن تو
من فقط هودی تنم بود لباسم بد نبود ،اما کلی به پوششم توهین کرد
آخرم یه لباس خیلی زشت به پسند خودش گرفتم که ازش متنفرم اصلا دلم نمیخواد تنم کنمش...
هیچوقت بخاطر خودمم نمیخواد کاری رو انجام بده مثل همین امشب که دلیل لباس گرفتنش ابروش بود...
هرکاری هم میکنه با تحقیر هست و من جریت حرف زدنم ندارم
هرکار میکنم یا حتی اون هرکار میکنه مثل قبل دیگه برام نیست و یجورایی فقط نسبت خونی دارم باهاش وگرنه قلبم اصلا بهش نزدیک نیست،بنظرتون حق دارم؟
میدونم زوده واسم
اما میترسم از روزی که شریک زندگیمم اون انتخاب کنه یا نذاره اون آدمی باشه که من میخوام(پدر و مادرم مطیعشن و ازش میترسن و کلا بهاش میدن هرچی بگه میگن چشم)
