اهنگ گوش دادن

با پادکست جایگزین کردم و بی کلام

خیلی کم شد.

چله  که برمیداشتم آهنگ گوش نمیدادم

خیلی راحت بود

زیاد سخت نیست

چله قرآنی یا دعا ذکر

منظورم اینه بخوای اصلا گوش ندی

 مثلا با خودت طی کن هر روز یه صفحه مثلا قرآن بخونی بخاطر قرآن آهنگ گوش ندی

اینجوری سمتش نمیری

من اولین باری ک ترک کردم 

یهو تمام اهنگامو پاک کردم

یادمه قشنگ ۲گیگ بود و تو راه برگشت از راهیان نور بود

یجورایی تلنگر...

خلاصه اینکه تو گوشی نداشته باشی و سیو نکنی خودش شروعه

و بعد اینکه مثلا تو اتوبوس و اینا ک خیلی وقتم صرفش میشد به خیابونا نگاه میکردم و تو فکر غرق میشدم جوری ک حتی دلم نمیخواس چیز اضافی مث اهنگ ذهنمو درگیر کنه

دیگ اگ بتونی کتابی چیزی هم بخونی ک خیلی بهتره 

کلا چند روز سمتش نری کم کم ب نبودش عادت میکنی

حقیقت اینه انقدر تو جامعه گوش دادن اهنگ زیاد شده ک حتی نخوای هم میشنوی

تو بازار تو شهربازی تو باشگاه و ...

پس اگه گوش دادن فردی رو کم کنیم یخورده ب مغزمون استراحت دادیم

ضمن اینکه یه موردی خیلی باعث تاسف من شد

اینکه چقدر این چرت و پرت ها تو ذهن حک میشه و حتی چیزایی ک تو بچگی و رهگذری و جهت تفریح گوش دادی عین خوره ب روحت چسبیده و گاهی بی اختیار ب لبت جاری میشه درحالیکه میتونس جای اون خیلی چیزهای بهتری باشه