چه بگویم
که افسوس جز آهی پر حسرت نمی توانم
به زبان بیاورم
برگ های پاییزی بوی خاک باران خورده
همه یاد آور روز هایی ست
که می توانستم خوب سپری کنم اما نشد
افسوس که نه تو را دارم
و نه آن زندگی ای که میخواستم
افسوس، که حالا سال هاست
با حسرت زندگی میکنم
با حسرت آرامش و با حسرت داشتنت