کوچک ترین چیزا اونقددد عذابم میده،حالم بد میشه،غذا نمیتونم بخورم،شبا نمیتونم بخوابم
مثلا چند سال پیش با یکی حرف میزدم سن هردومون در حد ۱۷-۱۸ سال بود،عقلمون کم بود بچگی کردیم حرف زدیم یه مدت
از قضا خانواده هامون آشنا بودن
مامان پسره سر یه سوتی ک من دادم فهمید قضیه رو الان چند ساله رو برمیگردونه ازم
سلام میدم جواب نمیده،یا خیلی سردددد که پشیمون میشم
اونروز با یکی میومدم رسیدیم بهش سلام دادیم سلام طرف مقابلو گرفت فقط
ینی هردومون سلام دادیم ولی جواب داد سلام مهسا خوبی؟(اونی ک همرام بود)
خیلی کلافه م ، نمیدونم سلام بدم ندم،چند ساله دغدغم شده،میدونم پیش پا افتادس ولی خواب و خوراک ندارم
نمیدونم چه رفتاری داشته باشم درسته؟قبل اون خیلی خوب بود باهام،خیلی مهربون و صمیمی
الان تغییر رفتارش کلافم میکنه
نه خانواده ی بدی دارم نه ایراد و اشکالی فقط چون پسرش دندونپزشکی میخونه فک میکنه نشسته بودم زیر پاش قیافه میگیره
شما بودین چیکار میکردین
