خیلی خسته ام .همونم که گفتم که با نامادریم زندگی میکنم اون میخواست من برگردم خونم ولی شوهر کثافتم قبول نکرد .بچه هام آواره شدن .نمیتونم خونه پدرم نگه دارم .شوهرم هم تو دوساله نمیبره خونم .خسته شدم😭😭با تمام وجودم مینویسم که بمونه اینجا واقعا خسته ام .الان چند هفته ست که مقاومت میکنم که بچه هارو نیارم خونه پدرم که شوهرم ادب بشه ولی اون زنگ میزنه تهدید میکنه بچه رو نگه نداری .میام محل کارت نمیزارم دیگه کار کنی . .میگم ناانصاف تو خیانت کردی تو منو ازخونم بیرون کردی تو منو از بچم دور کردی حالا میگی بیا بچه نگه دار خونه پدرت همه اینارو با اشک دارم مینویسم .خیلی داغونم .😭😭
نمیتونی مستقل بشی؟
الهی،یعنی دوساله توقهری وشوهرت نمیاددنبالت؟
به نامادری ربطی نداره
خونه پدر شما هم هست
متوجه نمیشم
چرا باید ادبش کنی؟اون اگه میخواست ادب بشه سی سال پیش ننش ادبش میکرد
پاشو برو شکایت کن ازش نشسته فاز غم گرفته
منتظری دل کدومشون برات بسوزه؟؟اول باید خودت گلیم خودتو از آب بکشید با چنگ و دندون نه اینکه دنبال جا باشی دختر
برو مهراوه بزار اجرا بگو به جهنم که نمیخوای منم عاشق چشم ابروت نبودم بچه ها ترس از طلاق داشتن تمام این مدام بخاطر اونا صبور بودم
مردا تا میفهمن محتاجشون بدتر میکنن دوسال زمان زیادی بود متوجه این موضوع بشی
برای خودت ارزش قائل شو پاشو برو درخواست طلاق بده از این شوهر بی مسئولیتت مهریتم بزار اجرا
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
50 ثانیه پیش
50 ثانیه پیش
52 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز