حس میکنم آدم تنوع طلبی شدم از اینکه با بقیه میگم میخندم حرف میزنم لذت میبرم در اندیشه ازدواج هم نیستم برام مهم نیست . خواستگار هم ندارم خیلی بده نه ارتباط عمیق با کسی ندارم . ولی همین حرف زدن بدم نمیاد حرف نامربوط با هیج کس نمی زنم با هرکس هم حرف زدم مجبور بودم کارمندم برای کارم بوده ولی دیگه مثل قدیم کمرو نیستم برام مهم نیست بده نه حرف میزنم و روابط عمومی بد نیست اینجوری
مواظب خودت باش عزیزم عادی شدن این چیزا ب نفع انسان نیست با خودت مرور کن حیا چقدر با ارزش و لازمه
من خیلی آدم کمرویی هستم اینجور نیست که برم با هرکی ارتباط برقرار کنم از سر همین کمرویی با اینکه میتونستم با یه کی که خیلی خوب بود برام اما انقدر دست دست کردم باهاش ارتباط برقرار نکردم از دستش دادم