۱۶ ساله بودم که با هزار راه روش دادنم شهر غربت که زنش بشو ماهی یکبار میآییم واز دست میره باباش اینه و ...این حرفا حالا سالی یکبار دیدنم نمیان اونم با هزار تا اشک زاری من حالا هم زنگ زدم دلم تنگه بیا میگه من از تو نمیخوام بیایی تو هم از ما نخواه آخرش عصبی شد گف فکر کن مردم بچه ای هم ندارم
بابام تنها میاد دیدنم در ضمن وضع مالی خانوادم اکی راحت میتونه هواپیما قطار بگیره و جوون توان بدنی داره
خب حق داری دیگه اومدی اینجا بیشتر درد و دل کنی
حق داری...
مشخصه زیادی وابسته خانواده ای . اونا هم شاید سخت شونه بخان همش بیان الکی نرنجونشون ک همون سالی یه بار هم دیگ نمیان
الان چند سالته؟
چراخودت نمیری سر بزنی
من دوست دارم برم جایی کسی نباشه خودت برای خودت سرگرمی درست کن
شهرتون جای دیدنی داره هر روز یه جا برو
مامانت کلا کم حوصله چون مامان خودم این مدلی درکت میکنم من مجرد بودم داداشم و زنداداشم میومدن میگفت باز اومدن حوصلشونو ندارم منم که ازدواج کردم تنها بچه بزرگ کردم رویی نداد برم یه روز بمونم کمکم کن و ....
