سلام بچه ها من با یه آقا پسری نامزد کردم از اکثر جهت ها به من میخوره یعنی از نظر فرهنگی،اعتقادی،فکری،خانوادگی،تحصیلی و خیلی جهت های دیگه فقط من اوایل که درخواست دوستی داد اصلا میگفتم نههههه بعد مامانم متقاعدم کرد که حالا یکم باهاش حرف بزن شاید خوشت اومد من باهاش حرف زدم و ازش خوشم اومد ولی به دلیل وسواس فکری که داشتم یه چیزی ته دلم میزد و حسم رو منفی میکرد دیگه اومد خواستگاری ما نامزد کردیم همه چی اوکی بود که وسواس فکری من دوباره زد بیرون هی نمیدونم از قیافش ایراد میگرفتم تو دل خودم هی نمیدونم از کجاش ایراد میگرفتم (در صورتی که من ا ز اون زیبا تر نیستم اگر هم باشم نهایت ۱۰ درصد) دیگه گذشت و من خوب شدم کم کم داشتم آرامش پیدا میکردم که دوباره فکر های وسواسیم شروع شد هی میگم شاید واقعا دوسش ندارم. بعد با خودم میگم من کسی مثل این رو نمیتونم پیدا کنم که انقدر بهم بخوریم
نمیدونم چیکار کنم دارم دیوونه میشم🥺
