هردو میتونن بد یا خوب باشن بنظرمن شخصا کیفیت زندگی واهداف وشرایط ادم هست که تعیین میکنه تو هربرهه چی خوب وچی بد
ضمن اینک هردو مزایا وچالش های خودش رو داره
نمیتوتیم اصلا نظری مطلق بدیم اگر دقت کنیم کاملا بدیهی هست با توجه به ادم هایی که میبینیم یکی طلاق گرفته و با تمام سختی های طلاق خوشحال که از ی زندگی اسیب زننده راحت شده یکی ازدواج کرده خوشحاله یکی مجرد خوشحاله
هرجور زندگی کنی قطعا چالش ها و سختی هایی داری و زندکی ما مدام درحال تغییر هست شرایط همیشه ثابت ویک جور نیست
مجردی ۲۰سالگی با مجردی ۳۰سالگی خیلی فرق داره ،
حتی اگر توخونه پدری در ناز ونوازش تمام باشی اگر تصمیم داری زود ازدواج نکنی یا مجرد بمونی باید توانایی های زندگی مستقل رو کسب کنی ، حداقل یک حرفه یاد بگیری کاربیرون رو تجربه کنی ، سعی کنی تاحدامکان کارات رو خودت انجام بدی، بهترین پدر مادر هم نمبتونن تااخرعمر پاسخ گوی نیازهای ما باشن ،بلاخره اونام سنشون میره بالا
اصلای پدر پولدار داشته باشی بازم باید اینده نگر باشی خدای نکردع اگ ورشکست شدین یا هرچی نمونی معلق و کاری بلدنباشی اینده قابل پیش بینی نیست خیلی وقتا
مجردی این نیست ک فقط پدرمادز باشی و اونا پاسخ گوی نیازهات تااخرعمر، این برا برهه ای از زندگی
از ی تایمی مسولیت زندگی هرکسی با خودش هست چه مجرد باشع چه متاهل ، باید خودش گلیمش از اب بکشه بیرون و پدرمادر توبعضی جاهاکمک کننده در حدتوان
کلا ادم از ی سنی باید مستقل شه اگ نشه زندگی مجبورش میکنه اینکار بکنه پس بهنر از قبل بش فکرکنه وبراش برنامه ریزی
متاهلی هم خوبی ها وچالش های خودش رو داره
نمیشه صرفابخاطر سختی هاش گفت بد هست ن ولی اگ ادم بدانتخاب کنه کل سرنوشتش دگرگون میشه
و اینک قبل ازدواج بایدامادگی پذیرش مسولیت هاشو داشت