از بچگی زیاد برا مامان و بابام مهم نبودم بیشتر وقتا تنها بودم هردو شاغلن زیاد برام وقت نمیذارن درگیر کارای خودشونن
تو مدرسه هم تنهام و دوستی ندارم خداروشکر که سالهای اخره
همیشه سعی داشتم فردی باشم که مرکز توجه و احترام همس ولی دقیقا برعکسه
والا ما همه کمبود داریم😢
من شوهرم تا چند سال پیش بهم محبت میکرد همه جوره
دوساله محبت نمیکنه فقط گاهی منو میبره مسافرت یا تو خونه کمک میکنه
خیلی سخته عقده ای و حسود شدم
همش بحث داریم
کمبود محبت فرزند بده خیلی بده
عزیز تنهانیستی
خوت به خودت محبت کن
فقط خودت مهمی
با منم این بازیو کردن حالا یه مدل دیگه و تلخ تر
خودم به خودم محبت کردم جبران شد😉
چرا دوست نداری! خب دوست پیدا کن تنهایی خوب نیس
مرکز توجه بودن سخته عزیزم هر لحظه باید حواست به رفتارت باشه هرلحظه
انگار جلوی دوربینی و نقش بازی میکنی
همه کارات از ریز و درشت زیر ذره بینه
چن سالته
ببین بیخیال باش با خودت حال کن برو کتاب بخون درس بخون دانشگاه برو مستقل شو
همه همینی
اما دوست پیدا کن
یدونه
خیلی خوبه
منم خواهرم وقتی به دنیا اومد یکم این حسو داشتم ولی بعد چند ماه عادت کردم خواهر یا برادر داری که به اون توجه کنن
یه دوست خوب تو مدرسه پیدا کن و یواش یواش باهاش صمیمی شو میبینی کهخیلی ها این مسئله رو دارن. با خدا وشهدا بیشتر رفیق شو. کتاب بخون .کتاب سلام بر ابراهیم... شنود...سه دقیقه در قیامت یادت باشه...این ها کتابای قشنگین
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
41 ثانیه پیش
41 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز