کتاب چهار اثر فلورانس 📕📕📕

برخی از مردم بخشندگانی خوشدل اند، اما گیرنده ای نامطبوع. به دلیل غرور یا به دلایلی منفی هدایا را نمی پذیرند. از این رو، راهها و چاره ها را مسدود میکنند و سرانجام نیز خود را در کمبود یا تنگدستی می یابند. مثلا به زنی که پول زیادی بخشیده بود، چند هزار دلار هدیه شد که با گفتن اینکه به آن نیاز ندارد، هدیه را نپذیرفت. چندی نگذشت که برایش یک گرفتاری مالی پیش آمد و ناچار شد که همان مبلغ را قرض کند. آدمی باید آنچه را که در ازای کار خودش به او باز می گردد در نهایت لطف بپذیرد.

مفت داده ای پس مفت بگیر!

وقتی بیست و یک ساله بودم، بی‌مال و منال، در یک آپارتمان کوچک یک اتاقه زندگی می‌کردم.

زمستان سردی بود. طی روز کارگر ساختمانی بودم. شب‌ها پولی نداشتم که آپارتمانم را ترک کنم. دست‌کم آپارتمانم گرم بود. فرصت فراوانی برای فکر کردن داشتم.

یکی از شب‌ها، در حالی که پشت میز آشپزخانه نشسته بودم، ذهنم برقی زد. به یک آگاهی رسیدم که زندگی‌ام را تغییر داد.

به این نتیجه رسیدم، که مسئول تمامی حوادثی هستم که تا پایان عمر برایم خواهد افتاد. هیچ کسی به من کمک نخواهد کرد. هیچ کسی به نجات من نخواهد آمد.

در آن لحظه، به روشنی دیدم، که اگر قرار است زندگی‌ام تغییری کند، باید خودم این تغییر را به‌وجود آورم.

اگر تغییر نمی‌کردم، چیز دیگری هم تغییر نمی‌کرد.

گاه از من پرسیده اند: فرض کنید شخصی چند استعداد دارد. از کجا بداند کدامیک را باید انتخاب کند؟ پاسخم این هست که هدایت بطلبید.بگویید:

” جان لایتناهی، رهنمودی مشخص به من بده. بیان کامل نفس مرا بر من آشکار کن. نشانم بده که در این لحظه از کدام استعدادم باید استفاده کنم! “

کسانی را دیده ام که بی هیچ آمادگی قبلی یا با آموزشی اندک، کاری کاملا تازه را آغاز کرده اند و به هیچ مشکلی هم بر نخورده اند. مدام تکرار کنید:

” من برای طرح الهی زندگیم کاملا مجهزم.” و هرگاه فرصتی پیش می آمد بی باکانه آن را بقاپید.

در فصلهای پیشین خواندیم که آدمی تنها با پیش تاختن به سوی چیزی که از آن می هراسد.میتواند بر ترس خود چیره شود.

مثلا زنی از دوستی خواست تا پیامی را به کسی برساند.دوست از رساندن این پیام واهمه داشت.ذهن استدلالی میگفت: در این کار دخالت نکن و پیام را نرسان.

روحش در عذاب بود چون به زن قول داده بود. عاقبت برآن شد که بر ‘شیر بتازد’ و قانون حمایت الهی بطلبد.باکسی که پیام را به او میرساند دیدار کرد و تا دهان گشود که آن را بگوید آن شخص گفت که: راستی فلانی از شهر رفته! این گفته رساندن پیام را غیر لازم کرد .چون همه ماجرا منوط به این.بود که آن شخص در شهر باشد.به محض اینکه انسان اراده کند تا کاری را به انجام برساند که از آن می هراسد، دیگر مجبور به انجام آن نخواهد بود

یکی از شاگردانم برایم حکایت کرد که تابستانی به قصد سفری دور و دراز رفت و زبان آنها را نمیدانست.منتها لحطه به لحظه هدایت و حمایت می طلبید و همه کارهایش به طرزی معجزه آسا نرم و آسان پیش می رفت. نه در دریافت چمدانهایش تأخیری روی میداد و نه مسئله زبان پیش می آمد و نه دشواری در بهترین هتلها. و به هرجا که میرفت عالیترین خدمات در اختیارش قرار میگرفت. اما وقتی به نیویورک برگشت که زبانش را میدانست، فکر کرد که خدا دیگر لازم نیست. پس به طور عادی دنبال کارهایش را گرفت و همه چیز خراب از کار درآمد.

چمدانهایش با تأخیر به دستش رسیدند و هنه کارهایش چون کلاف سردرگم به هم پیچیدند و دچار ناهماهنگی و آشفتگی شد.شاگرد باید ‘احساس حضور خدا’ را به عادت بدل کند تا لحظه ای از یاد خدا غافل نباشد.

به ما گفتند باید بازی کنید.

گفتیم با کی؟؟

گفتند : با دنیا

تا خواستیم بپرسیم بازی چی ؟؟

سوت اغاز بازی رو زدن, فقط فهمیدم

” خدا ” تو تیم ماست.

بازی شروع شد و دنیا پشت سر هم به ما گل میزد ولی نمیدونم چرا هر وقت به نتیجه نگاه میکردم, امتیازها برابر بود.

تو همین فکر بودم که خدا زد به پشتم, خندید و گفت:

نگران نباش تو وقت اضافه میبریم حالا بازی کن! گفتم اخه چطوری ؟؟

بازم خندید و گفت:

 خیلی ساده فقط پاس بده به من,

باقیش با من. 

چه بسیارند مردمانی که با ملامت دیگران، بیماری و بدبختی رابه سوی خو کشانده اند.

آنچه را که آدمی در دیگران نکوهش میکند،در واقع به سوی خود جذب میکند.

مثلا دوستی خشمگین و پریشان نزدم آمد.شوهرش اورا به خاطر زنی دیگر ترک.کرده بود.دوستم مدام آن زن را ملامت میکرد و میگفت: آن زن میدانست که شوهرم همسر دارد.پس نمی بایست به شوهرم.روی خوش نشان می داد.

گفتم: از ملامت آن زن دست بردار!  اورا از صمیم قلب عفو کن تا این وضع خاتمه یابد.اگر نه خودت دچار همین وضعیت خواهی شد.

اما او گوشش بدهکار نبود و یک سال بعد، به مردی دل باخت که همسر داشت.

*” انسان به هنگام انتقاد یا ملامت به سیم لخت برق دست میزند.و هر لحظه ممکن است ضربه ای هولناک بر او وارد آید.”*

چون فقط خوندید ،بعضی کتاب چندبار باید خونده شن تا نهادینه شن درک شن

نه نه 

دیدی تو مدارس و دانشگاه یا کلاس های دیگه ،هر سال قسمتی از سال های قبل و دروس قبل تکرار و مرور میشه اونقدری که ملکه رهنمون میشن ،باید کتاب بفهمی نه بخونی اون وقت می‌بینی درستن

اگر انسان رهنمودهای به مصرف رساندن یا بخشیدن را نادیده بگیرد,همان مقدارپول را به طرزی ناخوشایند خرج خواهد کرد یا از دست خواهد داد.

خانمی برایم حکایت کردکه روز شکرگزاری به خانواده اش گفته بود که نمی تواند برای شب شکرگزاری شام مفصلی تهیه ببیند.البته زن پول داشت,منتها تصمیم گرفته بود آن را پس انداز کند.چند روز بعد,دزدی به خانه آنها دستبرد زد و دقیقا همان مبلغ پولی را که خرج شام می شد از کشوی میز کارش ربود