دو ساله که ازدواج کردیم
من سی ساله و همسرم چهل ساله
با وجود اینکه بعضی رفتارای همسرم شدیدا رو اعصابمه و ناچارم خودمو باهاش تطبیق بدم، ولی همسرم خیلی دوستم داره و بهم ابراز علاقه میکنه
به این نتیجه رسیدم که باید بچه دار بشم ولی اون میگه برای مهاجرت اقدام کنیم و بعد بچه دار شیم و من علاقه ای به مهاجرت ندارم و دوست ندارم جای دیگه برم
علت اینکه به این نتیجه رسیدم که بچه دار بشم اینه که میترسم چند سال دیگه پشیمون بشم و اون موقع ناباروری بگیرم یا فاصله سنی همسرم با بچه خیلی زیاد بشه
جدیدا همسرم بهم میگه اگه بچه دار شیم عشق من نسبت به تو با اون تقسیم میشه و بعدا ازم شاکی نشی.
یعنی الان که همسرم بهم توجه و ابراز علاقه میکنه، ممکنه بعد بچه دار شدن علاقه اش کم بشه؟
با خودم میگم کاش همسرم کم سن تر بود و بیشتر زمان برای فکر کردن داشتم
