حرف دل

بعد از آن هر روز به اندازه‌ی تک تک ساعت‌های عمرم به دلم بدهکار ماندم

به بهانه‌ی عقل و منطق از هزار و یک لذت چشم پوشیدم

از ترس آنکه مبادا آنچه دلم میخواهد پشیمانی به بار آورد خیلی وقت‌ها سکوت اختیار کردم

اما حالا بعضی شب‌ها فکر می‌کنم

اگر قرار بر این شود که من آمدن صبح فردا را نبینم

چقدر پشیمانم از انجام ندادن کارهایی که به بهانه‌ی منطق حماقت نامیدمشان…

حالا می دانم هر حال خوبی سن مخصوص به خودش را دارد 

همه حرف من توی تاپیکم که ترکید همین بود 

😭😭

الان فقط گریه دارم دوستم

سلام باباراستش بعضی وقتا میگم که تو باعث بیماری منی..

چرا گذاشتی دختر ازاد باشم! چرا گذاشتی حتی شب 10 بشه بگم با دوستم میرم بیرون بگی باشه..

نمیدونم ! شاید منو عاقل میدونستی..

زمانی که 17 سالم بود خالکوبی کردم یادته چی گفتی ! گفتی که میدونم بهترین تصمیم میگیری و گذشتی..

زمانی که میرم مهمونی و دوستام منو مشروب خور و سیگاری کردن چرا توجه نکردی که دهنم بو میده :)

زمانی که فکر کردم عاشق ام..بهم گفت که ترکم میکنه اگه باهاش رابطه نداشته باشم :) بابایی وابسته بودم..

قول داد که به پرده ام صدمه نمیزنه ولی  زد ! 

منم رفتم پنجره مغازه شو شکوندم..

رفتم جلو خونش داد زدم که بفهمین این چه مردیه!

رفتم محل کار باباش..

فقط حس انتقامم ارضا بشه!

توعم از الف تا ز همه چیو فهمیدی..دوباره گفتی که نگران نباش!

الانم دارم با اختلال شخصیت مرزی ام کلنجار میرم ..ت. بهم بگو بابا ! تو گناهکاری یا اون بیشرف !