هر چقد سنم بالاتر میره(۳۴سالمه)ب تنهایی بیشتر عادت میکنم و از ازدواج دورتر میشم؛گاهی حس میکنم اینقد ب تنهایی عادت کردم ک نمیتونم ازدواج کنم.میترسم ازدواج کنم و ی دخترخانومی مخالف این خلوت گزینی باشه؛آخه من حوصله شلوغیو مهمونی رفتنو بچه ندارم
اگه کلا حوصله نداری قید ازدواجو بزن
آقا هستید
لذت ببر از مجردیت تنهایی شرف داره تا ازدواج های امروزی بخدا منم مجردم وقتی میام نی نی سایت بیشتر میفهمم مجردی چه خوبه
یکی مثل خودتون پیدا کنید
افسردگی ندارید ؟ قبلا حوصله شلوغی و مهمونی و بچه داشتین ؟؟؟
اگه تنهایی حال میکنی چ نیازه ازدواج کنی اما اگه دوست نداری تنها باشی ازدواج کن خب
منم حوصله شلوغی و مهمونی و بچه داری ندارم
اتفاقا من معتقدم شما دارید مسیر اشتباهی میرید این انزوا و بی حوصلگی نتیجه تنهایی و بی همدم بودنه منظورم از تنهایی اینه که کسی رو ندارید که همدمتون باشه و تو بدترین شرایط و خصوصی ترین مشکلات کنارتون باشه و همراهیتون کنه وگرنه که آدم میتونه دورشو پر از دوست و آشنا کنه مطمئن باشید هیچ کدوم جای خانواده خود آدم مخصوصا همسرشو نمیگیره این خانواده فقط با یه انتخاب درست و ازدواج خوب بوجود میاد و گسترش میدا میکنه آدم شاید تو مجردی بی دغدغه و راحت باشه ولی آسایشی و آرامشی که آدم کنار خانوادش بدست میاره صد شرف داره به اون بی دغدغگی و راحتی که تو تنهایی اتفاق بیوفته
ببینید البته منظور من ازدواج خدب و درسته که اگه اتفاق بیوفته آدم چالش هاشو به صدتای آزادی تو مجردی نمیفروشه اما امان از ازدواج بعد تا نسل بعد خددتون رو هم بدبخت میکنه پس خواهشا اول شرایط ازدواج رو پیدا کنید و بعد انتخاب خوبی کنید
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
4 ثانیه پیش
4 ثانیه پیش
6 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
