کیا تو شهر غریبن ، دور از خانوادهاشون؟
حال و احوالتون چطوره ؟ من غریبم و خیلی دلتنگ خانوادم میشم 😭
من😞خیلی سخته خیلی
بنده ۶ ساله سخته سخت
اوایل ازدواجم باز بهتر بود تحملم بیشتر بود ولی مث اینکه برعکسه هر سال که بیشتر می گذره بیشتر دلتنگ می شم به جای اینکه قوی تر بشم!
من بعد از ده سال هنوز عادت نکردم
من .خیلی خیلی سخته.یعنی خیلی ها.مخصوصا با یه بچه.من توی شهر خودمون خیلی اجتماعی بودم دوستای زیادی داشتم خانوادهام.خواهر برادرام.کار میکردم خیلی خوش میگذشت روحیه ی بالایی داشتم.اما الان پنج ساله اومدم غربت انگار اون آدم سابق نیستم.از صب تا شب خونه بخدا حتی وقت و حوصله ی یه آرایشگاه رو هم ندارم.آخه تنهایی هیچی نمیچسبه.شوهرمم و منیم فقط
من
ولی خیلی اذیت نیستم
خیلی دیگه اینجا رو خونه خودم میدونم، و دوستا و آشناهای خودم رو هم دارم
برای همین اذیت کننده نیست برام
پس بیشتر کسایی که تو غربت هستن این دلتنگیارو دارن و طبیعیه ، خدا بهمون صبر بده تا بتونیم از پس این دلتنگیا بربیایم و به آرامش روحی برسیم
بعضی روزا واقعا پشیمونم از اومدنم ، پسرم دلتنگی میکنه بهانه پدر بزرگ و مادربزرگشو میگیره
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
9 ساعت پیش
9 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز