قلبم خیلی شکسته همه قیافمو مسخره میکنن هیچکی محلم نمیزاه داییم که اومده بود خونمون میخندید میگفت عقل نداره قیافشو داداشمم اینجوری عالم و آدم به قیافم میخندن حالم داغونه
دلم میخواد یه نامه بزارم خونه ترک کنم واسه همیشه خطمم عوض کردم کسی نداره دلم از این همه تنهایی گرفته
زبان میرم یجور قیافه میان تو خیابون راه میرم یجور
نمیکشم بمونم دلم میخواد برم یجا که هیچکس نشناسم حاضرم کار نگهداری پیرزن پیدا کنم صبح تا شب و جا خوابم اونجا باشه یا خودمو بندازم بمیرم اشکم بند نمیاد دارم تایپ میکنم