کیا پنیک دارن؟

مطمئنی این حسی که داری پنیکه؟ 

من این حالتارو از قبل داشتم یعنی زمینه ش فراهم بود تو این چندماه هم یه سری اتفاقات برام افتاد که حال روحیم و خیلی بدتر کرد و تا دو هفته پیش جوری بودم که فقط یه وعده غذایی درحد پنج قاشق میخوردم و از 24 ساعت نصف بیشترشو میخوابیدم که فقط اورتینک نکنم سر یه مسائلی که خودمم میدونم فقط زاییده ذهنمن و حمله عصبی بهم دست نده

و اینکه میدونستم مشکلم چیه و فقط چون توان مقابله باهاش و نداشتم بیشتر ازارم میداد ، بعد طی یه عملیات انتحاری تصمیم گرفتم رویه زندگیمو تغییر بدم و از اون فاز خارج بشم یعنی جمم کردن وگرنه حالا حالاها اونجوری میموندم اگه به من بود😅

سعی کن بیشتر تو جمع باشی ، بری بیرون خرید کنی یا اصلا فقط مغازه هارو ببینی ولی یجوری باشه که تو خودت نمونی تو اجتماع باشی خلاصه

حالت خیلی بهتر میشه، بعد من در کنار اینا یسری پادکستا هم از یسری استادا گوش میدم راجب مشکلم که خیلی تو این راه بدردم خورده و حالمو بهتر کرده بخصوص داخل وسواس، مثلا یه مورد وسواسم این بود که ساعتها به یه چیز منفی فکر میکردم بعد ایندفعه با خودم میگفتم حالا نکنه واقعا اتفاق بیوفته و این باعث میشد حالم بدتر و بدتر بشه ولی بعد شنیدن یسری وویسا و گوش دادن پادکستای استادا حالم بهتر شد ، تیکه کلام یکیشونم این بود که با حلوا حلوا دهن شیرین نمیشه و افکار منفی هم وقتی هیچ تلاشی پشتشون نباشه هیچ قدرتی برای رخ دادن ندارن ولی برای اینکه با فکر بهشون حالتون الکی بد نشه هرموقع به ذهنتون اومد بگید مثلا من الان وقت ندارم به این موضوع فکر کنم برو بعدا بیا و هی هرموقع به یادت اومد به تعویق بندازش. اینجوری حالت خیلی بهتر میشه .

ناامید نشو ایمان داشته باش که موفق میشی

خانواده ها بعضی وقتا ادم باهاشون کنتاک پیدا میکنه ولی درکل وجودشون کنارت بخصوص با داشتن این مسائل نیازه بنظرم

چون من خودم تنها که باشم بدتر میشم انگار

فقط شبا اینجوری میشی؟ ترس از فضای بسته یا تاریک نداری؟