هر چقدرم که وضع مالیش خوب باشه
وقتی پرمشغله و پردغدغه س
همیشه عصبیه
همیشه خسته س
واستون وقت نداره
همیشه توجیهش برای نامهربونیا و عصبانیتاش اینه که خستم فکرم مشغوله و همیشه از شما انتظار داره درک کنید و بفهمید و تحمل کنید
وقتی همیشه تو سفر هم فکرش مشغول کاراشه
همه چی کوفت آدم میشه
اوضاع مالی مطلوب خوبه ولی اینکه آدم یه اوضاع خوب نسبی داشته باشه با آرامش خیللللی بهتر از اینه که همه چی اوکی باشه ولی زندگیت پر از تنش و اضطراب باشه
شغلش چیه؟
خوبه که پردرآمده یه غذا میخوره بعدم رابطه بعدم لالا دیگه بیکار نیست زر زر اضافه بکنه😂🥴
بله و وقتی پرمشغلس ساعت کاری مشخصی نداره پولدارم که هست یه وقت میبینی سالهاست به اسم مشغله زیر یه سقف خونه گرفته باکسی دیگست نمونشو داشتیم بعداز ده سال لورفت ظاهرشم جوری بود که پایبند به زندگیشه تمام اعیاد ومناسبتها به بهانه کار با دیگری خوش بود و براش خرج میکرد
منم اینو به دخترای مجرد اطرافم خیلی میگم
اینجور افراد مثل شوهر من روز به روز هم بیشتر تو کارشون فرو میرن چون هرچی وضعشون بهتر میشه طمعشون هم برای کار و پول بالا میره
حرفتون کاملا درست
اما حالا میخوام از نگاه اون مرد پرمشغله به زندگی نگاه کنید. اون چیکار کنه؟ ازدواج نکنه؟ اگه از اول شرایطش رو به دختر خانم گفت و ایشون قبول کردن و در زندگی واقعی وقتی دختر طعم ناملایمتها رو چشید و شروع به شکایت و گله کرد، اونوقت چی؟
من شوهرم اینطوریه قربونش برم صدبار.از بس به فکر زندگیه.خداروشکر
شب آرامی بود
می روم در ایوان، تا بپرسم از خود
زندگی یعنی چه؟
مادرم سینی چایی در دست
گل لبخندی چید، هدیه اش داد به من
خواهرم تکه نانی آورد، آمد آنجا
لب پاشویه نشست
پدرم دفتر شعری آورد، تکیه بر پشتی داد
شعر زیبایی خواند، و مرا برد، به آرامش زیبای یقین
:با خودم می گفتم
زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریست
