ما آدم هایِ لاکچری و ورژن بالایی نبودیم...
ما دوست داشتنمان سنتی بود و
محبت کردنمان در نهایتِ سادگی
دور زدن را به ما یاد نداده بودند
و ریشه ی مشکلاتمان همینجا بود!
شاید اگر هفت خطی بلد بودیم
از صداقتمان برایِ خودمان کلاه نمی بافتند
شاید اگر کمی سیاست داشتیم
محبتمان ، قفلِ اسارتمان نمی شد
ما با تمامِ مردمِ این حوالی فرق داشتیم
نباید ساده تربیتمان می کردند...
این روزها
کسی جنبه ی محبت ندارد!
سادگی ، خطایِ بزرگیست
و "اصالت"
به هیچ دردی نمی خورَد
چاره ای نیست!
باید کمی هم "بد" بود
بد بودن
چاشنیِ حیاتیِ این روزهاست...