خسته ام از اینهمه حرف تلنبارشده توی ذهنم ،از این همه سکوت،از اینهمه خودخوری...
میدونی گاهی دلم میخواد انقد دادبزنم تا بلکه یکم دلم خالی شه ولی حیف که نمیشه،حیف که محکوم به سکوتم ،محکوم به ادامه دادن
روزی که مُردم روی سنگ قبرم بنویسید نه به آرزویی رسید،نه توسط کسی درک شد و نه این اولین مرگش بود ...
از دور خیلی ساکتم انقدر ساکت که همه فکر میکنن از رضایته که گله نمیکنم درحالیکه نمیدونن از دلخوریه
من دیگه از سکوت هم خسته شدم و توان گله هم ندارم خیلی خستم خیییلی ...
بنویس و پاره کن اینقدر انجام بده تا خالی بشی
توتنها شدی تا یاد بگیری بفهمی چقدر قوی هستی و به هیچ کس جز خدا احتیاج نداری تو تنها شدی تا ثابت کنی وابسته هیچ چیز و هیچ کس نیستی ،قبول دارم گاهی کم میاره آدم ولی نباید بزاری این احساس قوی بشه ماندگار بشه خوبی دنیا اینه که خوب و بدش میگذره خوش و ناخوش میگذره سعیت این باشه ته همه اینها به خودت به صبرت به قبولی تو آزمون زندگیت افتخار کنی
حتما نوشتن و پاره کردن و دور ریختن رو امتحان کن
حتما ارتباطت رو با خدا بیشتر کن و ازش انرژی بگیر باهاش حرف بزن صدای ذهنت رو آروم کن تا صداشو بشنوی و حضورش رو تو لحظه هات حس کنی زندگی با سختیهاش جریان داره سد نشو جلوش ،فشار میاره روت اذیت میشی خرد میشی باهاش همراه شو جریان پیدا کن و به خدا بسپار و مطمئن باش که سرانجام همه چی درست میشه ،اگه اینستا داری پیج جویس مایر رو سرچ کن و پستهاش رو ببین گلم
