رو به آیینه نشستم زل زدم به خاطراتم
بسته های قرص اینجان که بشن راه نجاتم
صبح به صبح مجبور میشم با گذشتم رو به رو شم
من با موهای سفیدم عمریه سیاه پوشم
کی میدونه تو سکوتم با دلم چیکار کردم
من که به جای گذشتم از خودم فرار کردم
روز و به شب میرسونم با خیالی غیر ممکن
دردو ساکت میکنم با روزی چند وعده نوافن
من هنوزم که هنوزه پرم از خواب ندیده
این منم
https://www.aparat.com/v/Bk9RW