ریشه ی این وسواس " عدم اعتماد به نفس ، ترس " هست ...
حس و حال عجیب و تلخی هست که دائم منتظر " واکنش " بقیه باشی ...
انگار هرکاری میکنی هر حرفی که میزنی ، توقع و ترس از " توجه و تمسخر " بقیه داری ! دلیلش اینه تو خودت رو باور نداری و خواسته یا ناخواسته سعی میکنی توسط بقیه " تایید " بشی که این اشتباست ...
راه حل : فکر و خیالت رو رها کن و آزاد باش با استفاده از روش های ساده مثل توجه به زیبایی ظاهر و آرایش کردن ، ورزش کردن و تغدیه مناسب ، کتاب خواندن و موسیقی مورد علاقه شنیدن چون باعث میشه " خودت " رو بهتر و بیشتر دوست داشته باشی در نتیجه اعتماد به نفست بالاتر میره و میتونی بدون استرس و اضطراب رفتار کنی و صحبت کنی چون خودت رو " پذیرفتی و قبول کردی "
اما درمورد ترس از واکنش بقیه ، باید بگم که هیچکس نمیدونه تو چه فکری میکنی و نمیتونه بفهمه چه حسی داری و نمیتونه بفهمه ! پس آبروت چرا باید بره ؟ ... و مهم ترین نکته این هست که " نظر بقیه برات مهم نباشه " یعنی باید با خودت تکرار و تلقین کنی و بگی " فدای سرم ، به درک و ... " تا بی حس بشی نسبت به حرف هایی که پشت سرت میزنن ...
امیدوارم مفید بوده باشه حرفام موفق باشی 👍