سلام دوستان من ۱ ماه عقد کردم همسرم بارها پیش اومده بحث کرده اما من باارامش حلش کردم خانوادشم از مادر تا خواهر وبرادراش طرف منو میگیرن همیشه خیلی مهربون همسرم اما مدتی عصبی شده داد میزنه سرمن امشب دوست داشتم باهم بریم هیئت اما اشک منو دراورد خودش تنها رفت منم همراهش نرفتم هرچقدر معذرت خواهی کرد گفت ببخشید اما دلم یجوری شده میگه خودت میدونی دوست دارم به عصبانیت یه چیزی میگم اما من واقعا دختر ناز نعمتی هستم دختر ارومی هستم خانوادم از گل نازکتر بهم نمیگفتن درسته همسرم درکش میکنم دوستش دارم اما انتظار ندارم جلوی خانوادش با صدای بلند بامن صحبت کنه امشب دلمو بدجوری شکوند بهم گفت مجرد بودم بهتر بود گفتم آلان هم دیر نشده
مادر شوهرم باهاش دعوا کردکه دختر به این ماهی خانمت شده چی میخوای دیگه بجای پرستیدن اشکشو درمیاری
اومد کلی معذرت خواهی کرد اما حالم واقعا خوب نیست خودشم حالش بدبود رفت بیرون
