چون هدف ازدواج هستش پس خجالت نکش و سعی کن اون رو تاجایی که میتونی بشناسی چون ازدواج شوخی بردار نیست
اشتباه من و دیگر دخترها رو تو تکرار نکن و از تجربه ی دیگران استفاده کن مثلا من فقط گفتم که من چون اون پسر رو دوس دارم و عاشقشم باید باهاش ازدواج کنم در حالی که بعد از ازدواج دیدم اصلا اون فکر و خیالایی که داشتم هیچ کدوم نشد یعنی بعدا" کم کم دیگه می بینی که ازدواج فقط دوست داشتن طرف نیست باید با اخلاقاتشم کنار بیای بعضی مواقع گذشت داشته باشی بعضی مواقع تو دعواها کوتاه بیای با این که مقصر هم نیستی باید چند تا خانواده رو با هم راضی نگه داری.
پس علاوه بر خاستگارت سعی کن خانواده و خصوصیات و اخلاقای خونوادش رو هم بشناسی و با اون ها هم تا جایی که میتونی رفت و آمد کن چون اخلاقای شوهرت هم حداقل 70 درصد از اخلاقای خونوادش بازتاب میشه