از بچه ها و شلوغیشون و سروصداشون فراری ام
اصلا نمیتونم باهاشون رابطه برقرار کنم یا محبتم رو نشون بدم
ار هیچ نوزادی خوشم نمیاد حتی زیباترینش
چرا؟
حس دلسوزیم به بچه های اذیت کن خیلی کمه
فقط بچه خودمو بوسیدنو بغل کردم تا حالا چون قضیه ش فرق داره
الانم باردارم و ذهنم درگیر
تا بیاد وبهش علاقمند شم
چرا من از بچه ها فراری ام؟
چون منم فراریم
وای من عاشقشونمممممممم لنتییییی
خوب همه که مثل هم نیستن
هر کس یه جور
شمام اونجور
من این حس رو نسبت ب بچه پسر دارم. احتمالا بچه اولتون زیادی مستقل بار نیاوردین؟؟
من هر بچه اي مياد بغلم گريه ميكنه اخه من خيلي كم پيش مياد محبت كنم نميدونم شايد بخاطر همينه
نوزاد دوست دارم از بچه تو سن ۴_۱۴ سال بدم میاد
کی حوصله جیغ و داد و سروصدای بچه داره؟من بچه ها رو دوس دارم ولی تا وقتی خوش اخلاقن و میخندن.بعد دیگه دو دستی تحویل ماماناشون میدم😂
