خانمایی که سه تا بچه یا بیشتر دارید....

چند سالته. دکترا چی داری

سلام.من دوتا دختر داشتم و تقریبا چند سالیه شاغل شدم.معلم شدم.دوسال پیش یهویی بدون هیچ برنامه ای وسط کلی بیماری و مشکلات جسمی و روحی باردار شدم.البته لطف خدا بود.پارسال عید پسرم به دنیا اومد قبل عید یهویی تصمیم گرفتم که ارشد شرکت کنم که چون درگیر خونه تکونی و ...بودم نشد.بعد عیدم که زایمان و چند دوره بستری پسرم به خاطر زردی.درست دو هفته مونده به کنکور چون شبا پسرم دیر میخوابید و بیدار بود استفاده کروم و خوندم.البته اینم لطف خدا بود ولی دولتی روزانه تهران قبول شدم.فکر کن با سه تا بچه هم سر کار هم درس و دانشگاه هم دوتا بچه مدرسه ای که باید به درسشون برسی.هم کار خونه و ....ولی باور کن خدا یه جوری بهم انرژیشو میرسوند.مطمئن بودم خدا همه چی را فراهم میکنه که خداروشکر همه چی رو به راه شد.و در کمال ناباوری امسال در حالیکه اماده برا امتحانات ترم اول دانشگاه میشدم دیدم باردارم.با ویار وحشتناک.و همون شرایط قبلی.

مهم اینه بدونیم این شرایط گذرا هستن.

مهم اینه بدونیم اگر ما این سختیها را نکشیم ممکنه سختی های دیگه ای جایگزین اینا بشن.اما حداقل میدونیم اگر الان سختی ای هم میکشیم در نهایت یک انسان پرورش دادیم.

منمخسته میشم.روحم ازرده میشه.از دست بچه هاحرص میخورم.عصبامی میشم ولی خب اینا روند عادی زندگیه دیگه.

درکت میکنم منم درونگرام

امسال که استعفا دادم از همیشه بیشتر میرم مهمونی و این ور اونور

واقعا اثر مثبتی داره

از طرفی چون رفت و آمد مردم کم شده خوشحال میشدن که رفتیم دیدنشون😃

چطوری اخه میخوندی

چ انرژی ک ب بعضیا خدا میده

با دکترات میتونی جایی اشتخدام بشی؟

سنت خوبه ماشالله کی دکترا گرفتی کی ۲تا قبلی رو زایددی

اسی من چهارمین بچم داره به دنیا میاد خودم یه پسر دارم همسرم یه پسر و یه دختر اینم بچه مشترکمونه به استقلال مالی فک نمیکنم دوست دارم برای خودم تفریح داشته باشم همسرم تو هفته سه روز بعد از ظهر بچه ها رو شیش هفت ساعت میبره فقط کوچولو به دنیا اومد دوست دارم اونم ببره تا بتونم برم باشگاه به خودم برسم 

این فکر اشتباهه.رسالت ما اونچیزیه که خدا برامون خواسته نه اون چیزی که ما فکر میکنیم.

الان تو دوران سختشی.منم ویار سومی خیلی سخت بود.چقدر و من و همسرم و بچه ها اذیت شدیم.ولی وقتی به دنیا اومد و یه کم بزدگتر شد همش میگم چطور من کمبود همچین چیزی را حس نمیکروم؟چقدر من به وجود این بچه احتیاج داشتم و نمیدونستم.

باور کت سختیاشم شیرینه.اصلا یه جور خاصی انگار لذت بخشه.

آره دقیقا بارداری سخته من الان باردارم گاهی میگم اشتباه کردم ولی امیدوارم بعد به دنیا اومدن این روزا از یادم بره

ببین مهم اینه بخوای.همه ما قدرتشو داریم فقط باید اراده کنیم.نمیگم سخت نبود سخت بود ولی من ادمی هستم که یه چیزی بخام باید انجام بدم.و دوست دارم همه کارهام در حد کمال باشه.مثلا میشد به درس بچه ها نرسم یا غذا حاضری براشون بذارم ولی دلم نمیخواست به خاطر تحصیل یا کار خودم به بچه ها لطمه بخوره.

من هم خودم را در نظر میگیرم هم بچه ها را هم همسرم را.البته خب به هر حال کمک اطرافیان و همراهی بقیه هم تاثیر گذاره.ولی شدنیه.خدا خوب همه چی را میچینه.یه جوری برات مدیریت میکنه که باورت نمیشه.همیشه سعی کنید که همه چیزو بسپارید به خدا.

من خودم بیشترین مشکلم با بچه دار شدن دروغ چرا تفکر اطرافیانمونه.اخه مخالف بچه هستن.فکر کن این همه زحمت بکشی سختی بکشی تهش بقیه به جای دلداری و به قول خودشون با هدف دلیوزی فقط سرکوفتت بزنن و مدام بگن اشتباه کردی.چقدر انگیزه و روحیه ات را از دست میدی؟

ولی من با این موضوعم کنار اومدم.گفتم مهم این که من در مسیر درست قدم برمیدارم و یه روزی با همین بچه ها بهشون نشون میدم که چقدر کارم درست بوده.مهم اینه که من بعد این همه سختی ۴ انسان تربیت کروم و پرورش دادم.البته با لطف و مساعدت خدای مهررون.وگرنه که ما کاره ای نیستیم