بچه ها من اصلا حالم خوب نیست کمکم کنید . منو عشقم همو خیلی میخواییم ولی ی جورایی قرار نیست مال هم شیم خانوادمم نمیزارن حتی از خونمون بیرونش کردن منم کتک زدن . من تصمیم گرفتم باهاش کات کنم ولی خواهرم بهم میگه گناه داره باهاش کات نکن بمون باهاش تا هروقت خواستی ازدواج کنی اونوقت ازش جدا شو
ولی خودم فکر میکنم اینجوری بیشتر صدمه میبینه اونم مثل من خیلیی تو زندگی سختی کشیده نمیدونم چکار کنم کات کنم یا باهاش ادامه بدم درصورتی ک ازدواجمون هم فک نمیکنم انجام بگیره
خواهرانه کمک کنید لطفاااااا💔💔
اگه واقعا راهی نداره الان کات کنی بهتره تا زمان ازدواج
چند سالته؟
نه
نامردیه
اگر مطمئنی که پدر و مادرت کوتاه نمیان.. ولش کن بره.. چون تا اخر عمرش تو رو تو ذهنش سیو میکنه و هیچ وقت از زتدگی مشترک لذت نمیبره
همینطور خودت..
با هرکی ازدواج کنی تا به بحث کوچیک بینتون پیش بیاد ناخواسته این میاد جلوی چشمات که چقدر پسر خوبی بود و چقدر دوستت داشته و اگر با اون ازدواج میکردی این بحث ها رو نداشتی و... اذیت میشب
از نظر عقلانی درست نیست. در آینده خودت پشیمون میشی. بهتره بزاری ببینی خودش چه تصمیمی داره
خیلی کوچیکه..
با یکی ازدواج کن که یا هم سن باشی یا بزرگتر باشه..
شوهر من ۲ سال ازم بزرگتره.. تا ۳۰ سالگی عین بچه ها بود..هی قهر میکرد.. هی از ریسک کردن و معامله و کارهای اداری و شکست مالی و.. میترسبد عجیب.. نمیگفت میترسم.. ولی مثلا میگفتم فلان جا ملک بخریم وام سنگین بگیریم یا مثلا شغلش به تولید وابسته است و تولید نیست.. درامد اینم کمه.. منم میگفتم بیا مغازه بزنیم یه کار راه بندازیم..نمیگفت نه.. ولی کل کل میکرد قشنگ میفهمیدم میترسه از ریسک..
اما بعد ۳۰ یه کم جیگر پیدا کرد..بازم اگر به من بود میگفتم کاش ۴،۵ سال بزرگتر بود مردونه تر بود دل و جیگر داشت.. هی واسه هرچی با باباش و.. مشورت نمیکرد.. هر بحث کوچیکی بینمون رو برای خواهر مادرش تعریف نمیکرد که اونا راه حل یادش بدن.. حتی برای بچه اولمون بابای پخته ای نبود هرچی هم یادش میدادم به وقتش عمل نمیکرد..باز بعد ۳۰ واسه بچه ی دومم بابای بهتری بود..
نمیدونم چه جوری بگم.. ولی پسر کم سن و سال بیشتر درگیر هیجاناتش هست و تو زندگی اگر یه بزرگتر و راهنمای خوب نداشته باشه خیلی جاها کم میاره..کم میزاره.. درکش نمیرسه..حتی اگر بهش بگی..
