بچها من چندساله ازدواج کردم ازخانواده متوسط بودم که سختی ندیدم ولی ازهمون روزاول عقد بانداری شوهرم روبروشدم تاالان...همش میگم سال بعدوضعمون بهترمیشه ولی دریغ...تواین چندسال عصابم معدم ب فنارفته مثل پیرزناشدم چندروزپیش ک دوباره کارتم خالی شد مثل همیشه ب دو روزنمیکشه...خلاصه دیگه طاقتم طاق شد ب شوهرم گلایه کردم اونم امشب ماروبردبیرون مثلاخواس جبران کنه بعدش ک اومدیم خونه انقداوقات تلخی کرد بعدم سریع خوابید الان چندشبه ازم دوری میکنه یعنی من نبایدگلایه میکردم؟؟؟
خب خودت انتخاب کردی
خودت کردی متاسفانه
خب چرا گرفتیش
اگه با جون و دل کار میکنه و بازم اوضاع بهتر نیس ک نمیشه بهش خرده گرف ولی اگه کار کردنش چنگی به دل نمیزنه که حالا یه بیرون برده مگه چیکار کرده تحفه ؟!
ببین وضع اقتصادی خیلی خرابه اینو هممون میدونیم ولی اگه مرد داره تلاششو مبکنه گناهی نداره بیچاره توهم حق داری گلایه کنی حق داری ناراحت باشی ولی جفتتونم باید همو درک کنین اونم داره زحمت میکشه توهم میتونی برو سرکارکمک باش توخرج ومخارج
عزیز توکلت بخداباشه وازخودش بخواه رزق وروزیتون وزیادکنه.غصه بخودت راه نده
مایلی یه فرمول بهت بگم .انجام میدی
تو مرحله آشنایی یعنی بعدخواستگاری اول بهم گف من فلان شغل آزادک بابامم بهم یادداده درآمدم بالاس ب بابام بعدعقدمیگم برام ماشین بخره پیاده نباشی ولی کم کم ک بهم ابرازعلاقه کردو هوایی شدم روزبله بر‌ون زدزیرحرفاشوگف من هیچی ندارم خانوادمم پشتم نیستن منم....😔
همه مخصوصا معرفش گف این خیلی با ارزس میتونه زندگی بسازه منم اعتمادکردم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز