خیلی دلم شکست💔

نه بابا سر همین دعواها فقط نه همین دعواها خیلی چیزای دیگه تو زندگی عصبیم واقعا احساس میکنم افسردگی گرفتم که مربوط به دوران کودکیمه از بس تنها بودم 

منم موی سفید دارم کلا این چیزا ارثیه بخاطر رنگ دانه مو سفید میشه سعی کن دعوا گرفتن بری تو اتاق هندزفری بزاری یه فیلم شاد دانلود کن ببین برات مهم نباشه اونا زن و شوهرن هر چقدرم دعوا بگیرن باز شب و کنار هم میخابن یکمم دور بشن از هم دلشون برای همدیگه تنگ میشه تو پس فکرتو مشغول‌ نکن سعی کن عادت کنی و با خودت اینحرفا رو تکرار کنی کم کم موضوع برات بی اهمیت میشه

میفهمم چی میگی گلم خیلی از مشکلات دورمو میبینم پدر و مادرمو مقصر میدونم ولی چیکار کنم بندازمشون دور هر چقدر بحث دعوا داشتیم ولی تنها کسایی که همه جوره هوامو داشتن پشتم بودن کسی نگاه چپ بهم نکنه همینا هستن اصن  مفهوم خانواده تناقض عجیبیه هر چقدر بد بوده باشن مثل خیلیا دیگ نمیتونی باهاشون قطع ارتباط کنی نمیتونی ولشون کنی یجای دلتنگشون میشی بغض گلوتو میگیره میبینی بجز خدا اونا هستن که از همه دنیا بیشتر دوست دارن خار تو پام بره گریه میکنن خیلی دوستم دارن اگه هر چقدرم دعوام کرده باشن حتی بیشتر از شوهرم ببین گلم من دلمم براشون میسوزه مقصر خودشون نبودن نه ازدواجشون به میل خودشون بوده تو اون دوران تو خانواده های متعصب بزرگ شدن و عذاب کشیدن تو سن کم پدر و مادر شدن فقط ابراز علاقه و کنترل خشم و مهارت‌های رفتاری رو بلد نیستن منم اگه با همین ویژه گی هامادر بشم ممکنه یروز همین حرفا رو از زبون بچم بشنوم در حالی که من جونمم در میره براش رفتارام دست خودم نیست