شمال

خواهرت از رو نگرانی گفته بهت. ازش دلخور نشو.. لحنش ناراحت کننده بود میدونم.. ولی نگرانیش رو اینجوری بروز داده.

شما به اون آقا پسر اعتماد دارید درست.. خونوادتون هم به شما.. پس کلا همتون مورداعتماد هم هستید. و اتفاقا باورم میشه که میگید دستش هم بهتون نخورده و انسان شریفیه.

اما... راهه و هزار تا مشکل. مسافرته و هزارتا دردسر. خدای نکرده زبونم لال اتفاقی تو راه ممکنه برای هر دوی شما بیفته مثلا ماشین خراب بشه یا هر چیز دیگه ای که باید خونواده در جریان باشند و بدونند دقیقا کجا هستید که بتونند سراغتون بیان برای کمک. یا مثلا پلیس تو یکی از پلیس راه ها کافیه مدرک شناسایی بخواد و بدونه محرم نیستید و با پدرمادرتون تماس بگیره اونا شوکه میشن و...

برای همین به نظرم بهتره بدون اطلاع خونواده و رضایتشون مسافرت نرید. هرچند مسافرت و تفریح با هر شخصی که خودتون صلاح میدونید حق شماست ولی امان از محدودیت ها.. اگه میتونید خواهرتون رو راضی کنید که گاهی با ایشون مسافرت برید اگر تاکیدتون این نیست که همسفرتون حتما باید عشقتون باشه.

به نظرم خرفی ک انروز بهت زده رو فراموش کن و از این ب بعد با دقت بیشتری باهاش مشورت کن

پلیس مگه مدرک محرم بودن میخواد؟

اصلا بخواد، چی باید بعش بدیم؟عقدنامه مگه همیشه باهامونه؟

والا سال ها قبل تو پلیس راه ها دختر و پسر میدیدن نسبت میپرسیدن. عقدنامه پیش کسی نبود یا نامزد بودند با خونواده تماس میگرفتند.. الان نمیدونم چطوریاست. 

سالهااااا قبل الان دیگه خود پلیس جرئت نداره از کسی چیزی بپرسه

فداتشم عزیز دلم، امیدوارم اگر رفتی حسابی بهت خوش بگذره و یکی از بهترین سفرای عمرت بشه اگر هم نرفتی ناراخت نباشی از نرفتنت و آرامش داشته باشی:) منا جان ببین به عنوان ی آدمی ک خودش حسابی شیطنت و جوونی و ماجراجویی کرده میگم که کلا این مدل روابط آسیب دارن برای آدم چ روحی چ‌جسمی چ برای دختر چ برای پسر، ولی درکنار این آسیب تو تجربه به دست میاری باید مراقب باشی ک تا حد معقولی تجربه کنی و تبدیل ب یک روتین نشه، برای اینکه این آسیبا کمتر بشه حتما با ی تراپیست صحبت کن من این کارو کردم و واقعاااااا راضیم

بحث سواستفاده از اعتمادشون نیست عزیزم. اینجا یکم محدودیت زیاده و نگران میشن وگرنه همیشه به شما اعتماد دارند و حتی به انتخاب شما یعنی دوستتون هم اعتماد دارند.

خدا مادر عزیزت رو بیامرزه. روحشون شاد باشه.

الهی عزیزم.. چقدر سخته تنها بودن. من هم تقریبا تو همچین شرایطی بودم چند سال قبل. آخرش تصمیم گرفتم با تور چند باری برم مسافرت شمال یا کویر.. و اگه وقت نداشتم هم گاها با گروه های کوهنوردی میرفتم کوه اونم کوه های ساده یا پیاده روی که نیاز به تجهیزات خاصی نداشته باشه که از نظر هزینه هم به صرفه باشه واسم. شما هم عزیزم حتما تو شهرتون گروه کوهنوردی هست یا تور گردشگری.

الان هم هر وقت ببینم کسی پایه نیست تنهایی سوار یه تاکسی بین راهی میشم میرم شهری که یکی دو ساعت با شهر من فاصله داره و میرم اونجا رو میگردم بازار پاساژ موزه  گالری هنر یا کتابفروشی ها... اینجور جاها. دیگه اصلا جایی نتونم برم تنهایی شهر خودم رو میرم میگردم یا تنهایی کافه یا سینما میرم و.. کلا با تنهایی بیشتر راحتم الان چون برنامه تفریحم با خودمه. اینا رو گفتم چون یه زمان منم اذیت میشدم از تنها بودن و پایه نداشتن.. گفتم شاید به دردت بخوره.

والا ترسش که با من مونده. من با پسر جماعت با یه ماشین میترسم برم سفر حتی اگه اون پسر، پسرخالم باشه : ))