بعضی از ما وقتی یه کم سن تر از خودمون میاد از عشق حرف می زده . میگیم عشق و عاشقی الکیه تو فیلم هاست تو کتاب هاست . آخه آدم از یه چیزی که نیست ضربه میخوره؟ همون خود یه عده از ما که میگیم نیست آنچنان ضربه ای از این چیزی که نیست خورده ایم که نمی تونیم بلند شیم. مثل اینکه یادمون رفته . کوچک تر ها رو درک کنیم . آدم از چیزی که نباشه شکست نمی خوره که مگه دشمن فرضیه ؟