الهی عزیزم
درکت میکنم.مسیر طولانی ای هست...و طبیعیه مغز هم از سختی کشیدن فراریه.....میدونی من خودمم تجربه شو دارم قبلا و البته هیچی نخونده بودم تا ماه آخر...
به هر دری میزدم میگفتن نمیشه...مشاور مسخره میکرد..رتبه برتر ها هم همچنین...
با خودم نشستم فک کردم ریشه ناامیدیم از کجا شکل گرفت...
دقیقا بهمن سال کنکورم...جایی ک تقریبا ۵ ماه و نیم تا کنکور وقت بود...و قطعا اگه صدتو بزاری اتفاقات خوبی میفته...یادمه...یه مشاور الدنگ بود ک وویس گذاشت و منم خدا خفم کرد گوشش دادم...گفت اونایی ک از تابستون شروع کردن و از سالای قبل کنار میرن تا شمایی ک از بهمن شروع کردی قبول شی؟...نه عزیزم تهش بتونید برید یه پرستاری ای چیزی بیارید....
شکستم و شکست رو پذیرفتم تا یه ماه مونده ب کنکور ک ب خودم اومدم....
میدونی بازم شل کرده بودم....شل ها....ولی تک و توک میخوندم...با ناامیدی
وقتی رفتم سر جلسه کنکور...خودمو لعنت کردم چرا یه روز بیشتر نخوندم...چرا فصلای آسونو جمع نکردم...کنکور اولم شیمی رو فقط دهم خوندم...با کلی ناامیدی و تمسخر کردن خودم...اما سر جلسه کل سوالای اون سه فصلو جواب دادم...
اونجا فهمیدم یه هفته با جون و دل خوندنم نتیجه داره...و میزان نتیجش ب خودت مربوطه
همیشه میگم ذهن ماهاست ک حدو مرز تعیین میکنه...وگرنه هیچ چیز غیر ممکنی نیست.....
حالتو میفهمم
خسته شدی
کم آوردی
با خودت میگی ممکنه خراب شه
وای جواب پدر مادرمو چی بدم
وای فامیلو چیکار کنم
و تهش فکر میکنی به سال بعد....
اگه امسال و این تایم ۱۰ روزه هیچی نخونی...بهت قول میدم ۱۰۰ سالم پشت کنکور بمونی نمیخونی....تجربه دارم ک میگم....
ولی اگه بخونی...ضرر نمیکنی ...ممکنه قبول شی ممکنه نه.....بشی ک چ بهتر...نشیم(میدونم تلخه ها نامیدم نمیکنم صرفا پیش بینیه وگرنه کسی ک ۳ سال آزگارم بخونه نمیدونه چی میشه بحث احتماله)... خب نشیم پیش زمینه سال بعدته...و عادت کردی به ۱۰ روز درس خوندن مداوم...دوری از مجازی...صبح زود پا شدن و کلا عادات یه رتبه برتر....
لطفا برو سر درست....این اخرا اونی برندست ک به مغز حیله بردارش توجه نکنه ک هی میگه برو پتو بکش روت بخواب تو هیچی نمیشی....