من ۱۸ سالمه و فکر میکنم زشتم و خنگم و کلا اعتماد بنفس ندارم و همش خودمو با بقیه مقایسه میکنم.دوساله با یه مشاور در ارتباطم که فقط میگه تو خوشگلی و باهوشی.. فقط تاییدم میکنه و هیچکار دیگه ای نمیکنه. بعد دوسال مشاوره باهاش وضعیتم هیچ فرقی نکرده. تازه بدتر هم شدم. چیکار کنم بنظرتون؟ چرا انقد روانشناسا بی سوادن؟ روانشناس خوب سراغ دارید؟
بچه ها باورتون نمیشه! برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.
تهرانم .بخاطر کرونا مشاوره انلاین داشتم باهاش. خودش خیلی اعتماد بنفس داشت و از خودشم تعریفمیکرد و معتقد بود روانشناس خیلی خوبیه. میگفت دکتری داره اما تو سایت سازمان نظام روانشناسی مدرکش کارشناسی ارشد بود.
بی خودی پول نده اقتضای سنته من یادمه دوست داشتم پسر باشم
نه واقعا نیاز به یه روانشناس خوب دارم. چون اصلا از خونه نمیتونم برم بیرون انقد که از خودم متنفرم. اصلا دوست ندارم کسی قیافمو ببینه همش با ماسکم تو مدرسه و اینور اونور. حتی هیچ کلاسی هم نمیرم بخاطر اینکه دوست ندارم کسی منو ببینه.
کاش ۱۸ سالم بود زشت و بی اعتماد به نفس بودم ولی درک و شعور الانمو داشتم.. اون وقت بهتر درس مبخوندم ...
منم خیلی دوست دارم که مهارتهای مختلف یاد بگیرم و کلی کتاب بخونم.. ولی واقعا حالم از خودم بهم میخوره و فکر میکنم ک کافی نیستم و همیشه همه از من بالاترن.