بچه ها ارامش ندارم زندگی سخت میگذره تا وقتی همسرم بود دلم به بودنش گرم بود هر چند مریض اما بلاخره بودش
روزای اولی که فوت کرد همه مهربون شدن اما زود گذر
وقتی سر کار هستم همش نگرانم نکنه پسر صاحبخونه برای دخترم اذیت و آزار برسونه
سر کار دست و دلم به هیچی نمیره خودم اونجا هستم دلم پیش بچه ها همش چشمم به ساعته هر یک ساعت اندازه یک روز میگذره
از یه طرفم خونه واقعا غیر قابل تحمل شده هوا تهویه نمیشه چهارچوب های فلزی زنگ زدن هر نوع قارچ کشی که بگین امتحان کردم ولی چند روز خوبه دوباره در حمام قارچ میزنه پسرمم فاویسم هست حساسیت شدید داره الان که میبینم تو خواب انقدر سرفه میکنه خیلی میترسم میگم من به خاطر کرایه خونه کمتر دارم سلامتی بچمو ازش میگیرم نمیدونم چه کار کنم اصلا هم شرایط جابجایی ندارم
