طرفم ادم مغروریه اما باطنا مهربونه قبل از عید خیلی بحث داشتیم قهر کردیم و چون مقصر بود عذرخواهی کرد. اشتی کردیم. بعد از اون چند روز پیام نمیده منم پیگیرش نمیشم یهو با توپ پر میاد که چرا حالمو نمیپرسی درگیر مشکلات خانوادگی و مالیه و میدونم نگرانه البته توی بحثا گفتم وقت نمیزاری که مدرک مشکلاتشو برام فرستاد. الان چند روزه من شروع کننده پیامم در حد چند تا پیام. خودش تماس میگیره. نمیدونم هدفش چیه. قبلا که مشکل نداشت خوش اخلتق بود و هر روز وقت میزاشت.
راست میگین. خودم هم کلافه میشم. ولی میگه تو پیام بده و حالمو بپرس. اگه اول من پیام بدم فک نمیکنه اویزونم؟ چرا میخواد این کار رو انجام بدم؟ چرا براش مهمه اول من پیام بدم؟
همینطوری ادامه بده حضوری اگه میبینیش درموردش صحبت کن باهاش
خیلی کم همو میبینیم. واقعا نمیتونه وقت بزاره. ولی خدا نکنه بهش چند روز بیخبر باشم با دلخوری و ناراحتی زنگ میزنه تا ساعتا بحث میکنه. میگم توی تنهایی بهتر مشکلات حل میکنی میگه جویای حالم باااش تنها نباشم. حالا من هیچ کاری ازم برنمیاد نمیدونم دنبال چیه. اها میگه حرفای عاشقانه بزن. بیشتر مهربون باش. چند ساله باهمیم تا حالا ازم نخواسته بود!!! ی مرد 40 ساله با موقعیت اجتماعی بالا چرا باید یهو اینطوری بشه