رمان

خیره به اسمون بودم‌...

نمیدونستم چی دارم میگم ...

_ عطر تنش مثل گلهای شبو ...خاص و ماندگار ...

یه وقت ها یجوری میشه مغرور اما خواستنی ...

یه وقتها بداخلاق ...

اما همیشه نگاهاش ماندگاره تو ذهنت میمونه ...

یهو به خودم اومدم داشتم از قباد تعریف میکردم‌...

ریختن قطره اشکمو که حس کردم نگاهمو ازش دزدیدم‌...

یه وقت ها حسرت ها دوباره تکرار میشن ... اقا محرم لقمه ای به سمتم گرفت...

_ برو بخواب امروز خسته شدی ...

تشکر کردم و اونشب منم خسته از خریدها خوابیدم ...

فکرم نمیکردم قراره چی بشه ...

داشتم برمیگشتم و بی صبرانه منتظر رفتن بودم ...

خاله با جواد صحبت میکرد ..

براشون چای بردم 

جواد تشکر کنان گفت : رحمان گفت شماره خونه اقا محرم رو بهش دادم میخواست باهات حرف بزنه مرجان ...

_ منم باهاش کار دارم ...در چه حاله ؟‌

_ خوبه در تدارکات عروسی ...قباد خان پشتش دست کشیده و میخواد براش سنگ تموم بزاره ...

_ اون قباد خان ...دستور بده براش شیر شتر میارن ...

_ میخواین اقا محرم رو هم ببرین ؟‌

_ اره من دعوتش کردم ...

_ امان از توی کله شق مرجان ...

وقتی شنیدم زدی تو سر قباد خان باورم نمیشد ...

_ باور کن چون اگه باز اون روز برسه میزنم تو سرش ...

_ امان از دست تو مرجان ...

چطوری جرأت کردی بزنیش ...

یکبار دیدمش مو به تنم سیخ شد ...

وقتی حرف میزد ادم میترسید .‌..

من و خاله با چه شوقی اسبابمون رو جمع میکردیم‌...

هر روز یه چیز جدید میخریدم و باید دیگه اماده برای رفتن میشدیم‌...

خاله نگاهی به ساکم انداخت ...

_ چیزی کم و کسر نداری ؟.

_ نه خاله ...همه چیز خریدیم دیگه ...

خاله به مانتوم که تازه خریده بودم و اویز بود دستی کشید ...

_ این بهترین چیزی بود که خریدی ...

کسی تو ده خواب هم مانتو ندیده ...

💜💜💜💜💜

حق با خاله بود مانتو اپل دار خیلی بهم میومد ...

یه کیف زنجیر دارم خریده بودم‌...

به خودم‌نگاهی انداختم همه چیز اماده حرکت بود ...

اقا محرم بدتر از ما چند دست لباس برداشته بود ...اون سکه هارو فروحته بودم و باهاشون طلا خریده بودم ...

دستهام پر شد ازطلا و گردنم از پلاک و زنجیر بلند ...

صبح زود راهی شدیم‌...

خاله هزاربار صلوات فرستاد و دلشوره داشت انگار ...

اخمی بهش کردم ...

_ خاله بسته چقدر غصه میخوری ...

دور از چشم اقا محرم گفت ...

_ بهش نگفتیم قباد خان قبلا شوهرت بوده ...اون فکر میکنه تو مجردی ...

_ درست فکر کرده من الان مجردم ...

_ مسخره نشو مرجان چه مجردی قباد خان اسمش روشه ..

با نزدیک شدن اقا محرم هر دو ساکت شدیم ...

تمام مسیر رو با خاله حرف زدیم و گاهی اقا محرم هم میگفت و میخندید ....یه پاکت تخمه خریده بود و تمام راه تخمه خوردیم ...

وارد ابادی که شد با دقت به اطراف نگاه کرد ...

_ چه جای با صفایی ...

_ صفاش تو تابستونه الان که برگ ها خشکیدن و دارن میریزن ...

نیم نگاهی بهم کرد ...

_ پس بگو چرا چشم هات انقدر جون دارن تو همچین جایی بزرگ شوی ...

بچه ها دنبال ماشین میدویدن ...

ماشین رحمان جلو درب خونه خاله پارک بود...

پیاده که شدیم محکم نفس کشیدم ...

_ ببین اقا محرم این خونه خاله است اینم خونه ماست ...

اقا محرم با دقت نگاه میکرد ...

رحمان درب رو که باز کرد بیرون بیاد پاهاش به زمین چسبید ...

به من خیره موند ...

دلم براش تنگ شده بود ...

جلوتر رفتم‌ و گفتم : داماد ؟‌

براندازم کرد ...

_ مرجان تویی ...؟‌

این تویی چقدر عوض شدی ...

چرخی زدم و با ادا گفتم : مرجان جدید رو میپسندی ؟

💜💜💜💜💜

رحمان روی چشمش زد ...

_ به روی چشمم‌..

_ چشمت سلامت ...میری عمارت ؟‌

_ بله ...

چراغ اتاق بالا خاموش شد و اقا محرم خوابید ...

یکم مکث کردم ...

_ الان همه خوابن میشه منو ببری دلم برای پسرام یذره شده ...میدونی چند وقته ندیدمشون ...

صورتشون داره از یادم میره ...

_ این وقت شب ...اصلا مگه میشه ببرمت عمارت ...

_ میترسم فردا قباد اجازه نده من بیام اگه نزاشت حداقل پسرام‌ رو دیده باشم‌...

_ تو این دل و جرئت رو از کجا اوردی ؟‌ اجازه میده بیای ...

گفت هر کسی رو میخوای دعوت کن منظورش تو هم بودی ...

_ از تو به ارث بردم ...

_ بشین بریم ...یکاری کن شب قبل عروسی بندازنم زندان ...

هر دو پاورچین بیرون رفتیم‌...

پشت فرمون نشست ...

_ اول برو به خانم‌بزرگ بگو اون حواسش هست ...

بعد من میام داخل ...

_ چشم نقشه دیگه ای نداری ؟‌

با خنده و شور و شوقی که برای دیدن پسرا داشتم به روبرو خیرهه شدم‌...

طولی نکشید که رحمان اومد و سرشو داخل ماشین اورد ...

قباد خان تو اتاقشه خانم بزرگ بیشتر از تو دلتنگته گفت میره تو اتاق پسرا ...میخواد ببیندت ...

هنوزم تمیدونم چرا قبول کردم اوردمت اگه قباد خان بفهمه نون من اجر میشه و تو رو هم یه گوش مالی میده ...

_ نترس من همونم که یکبار برای کشتنش زدم تو فرق سرش ...

اون باید از من بترسه ...

سرشو تکون داد ...

_ باز یادم ننداز اون روز نحس رو ...

خواستم پیاده بشم که مچ دستمو گرفت ...

خیره به دستش بودم که مچ دستمو گرفته بود ...

با تردید دستمو فشرد ...

_ مرجان مراقب باش ...یوقت نبیندت ...

چقدر ترس داشتم فکر نمیکردم یه روزی تا اون اندازه از قباد خان بترسم ...

از زیر دیوار میرفتم و شالمو روی دهنم گرفته بودم ...

خواستم وارد راهرو بشم که صدایی از پشت سر اومد ...

یکی پشت سرم بود...

اب دهنمو با ترس قورت دادم ...

💜💜💜💜💜

قلبم‌ تو دهنم‌ بود 

صدای پای کی بود که از پشت سرم میومد ...

دستهام میلرزیدن و ترسیده بودم‌...

یهو چرخیدم ...

با دیدن سلطان نفس راحتی کشیدم‌...

به سمتم اومد لبشو گزید ...

_ خدای من مرجان خانم‌شمایی ؟‌

دستمو روی بینی ام گزاشتم‌..

_ ارومتر میخوای همه رو باخبر کنی ...

خانم بزرگ میدونه من اینجام میرم دیدن پسرام سکته ام دادی فکر کردم قباده ...

با اخم‌وارد اتاقشون شدم...

خانم بزرگ‌منتظرم بود با روی باز دستهاشو برام باز کرد ...

اخ که چقدر دلتنگی بد بود و بدتر از اون اینکه پسرا منو نمیشناختن انگار فراموشم کرده بودن ...

تو بغلم نمیومدن و گریه میکردن ...

منم پا به پاشون گریه میکردم‌...

خانم بزرگ دستی به موهام کشید ...

_ غصه نخور بچه ان دیگه ...

خودشون میتونستن بشینن و چقدر دلبر شده بودن‌...

گلبهار نگاهم میکرد ...

با لبخندی گفتم : مراقب پسرام هستی ؟‌

_ بله خانم‌ارباب سفارش کرده رو چشم‌هامون بزاریمشون ...

خانم بزرگ اهی کشید ...

_ پس راسته رفتی شهر ...

_ بله خانم بزرگ اونجا روزهاب خوبی دارم‌درس میخونم ...

به مانتوم دستی کشید ...

_ تعریفشو زیاد شنیدم میگن زنهای شهر مانتو تنشون میکنن پس درسته ...

_ بله از اینا هزار مدل هست ...

_ موهاتم قشنگه ...اخ اگه قباد تو رو ببینه مثل یه تیکه ماه شدی ...

با اومدن اسمش اهی سر دادم‌...

_ حالش چطوره ؟‌

_ چطور میخوای باشه خوبه اما از درون بجه ام داغونه ...

شد اولین مردی که زنش طلاق گرفت ...

_ طلاقش داد ...اون منو طلاق داد ...

خانم بزرگ سرشو تکون داد تاسف میخورد ...

_ من دیگه برم میترسم بمونم بازم برای شما دردسر بشه ...

_ دیگه پوست کلفت شدیم ...

نتونستیم‌نخندیم و ناخواسته با صدای بلند از حرف خانم بزرگ خندیدیم ...

خانم‌بزرگ‌خودشم قهقه میزد ...

غافل از ...

💜💜💜💜💜

میخندیدیم غافل از اینکه صدای خندمون از مرز دیوارها هم گذشته ...

درب که باز شد همه صداها تو گلو خفه شد ..خانم‌بزرگ روش به درب بود و من پشتم به درب ...

اینبار دیگه حتما قباد بود ...

میتونستم بوی عطرشو حس کنم‌...

از پشت که نگاهم میکرد میفهمیدم‌...

جرئت چرخیدن نداشتم‌...

خانم‌بزرگ سرپا شد وبا لکنت گفت : پسرم بیدارت کردیم‌...

درست حدس زده بودم قباد خان بود ...

نفس هام به شمارش افتاده بودن...صدای رعد دارش بود ...

_ مرجان ؟‌

چه زیبا اسممو صدا میزد ...چه زیبا بود اسمم از زبونش ...

با ترس چرخیدم‌...

درست روبروم بود بلند قامت و ایستاده ...

بهم جشم دوخته بود ...

اب دهنمو با لرز قورت دادم ...

تو چشم هام خیره بود ...

نه به لباسهام‌ نگاه میکرد نه به موهای رنگ‌شده ام ...

فقط و فقط به چشم هام ...

همون چشم هایی که مکافات زندگیم شدن ...

خانم‌بززگ خواست چیزی بگه که نگاه پر از خشمش کافی بود ..

قبل از اینکه بازم کسی رو مجازات کنه با عجله گفتم : من خودم اومدم نه کسی کمکم کرده نه کسی خبر داره ...

برای دیدن بجه هام اومدم‌...دلم طاقت نیاورد تا فردا صبر کنم ...من یه مادرم هر جا هم برم باز مادر این دوتا هستم ....

سرشو ازم چرخوند و نگاهشو گرفت سمت پسرا ...

_ گلبهار فردا عمارت شلوغه چشم از بچه ها برنمیداری نه بیرون میای نه کسی اجازه داره بیاد داخل ....درب رو میبندی ...

گفتم ینفر جلو درب اتاق پسرا باشه ...

با کنایه گفتم : اره خوب مراقبشون باش پسرا امامنتن دستت بزرگ‌که بشن میان سراغم ...

با گوشه چشم نگاهم کرد ...

به سمت بیرون رفت و با صدای بلند گفت : درب عمارت رو بستن کسی این وقت شب جایی نمیره .‌‌...

یهو دلم‌شاد شد میتونستم اونجا بمونم کنار بچه هام ...

چهره نگران رحمان رو میدیدم که از دور وحشت زده از حضور قباد خان نگاه میکنه ...

با چه شوقی و علاقه ای اونجا خوابیدم ...

💜💜💜💜💜

سرمو ‌کنار پسرهام گزاشتم اونشب انگار همه درهای بهشت برام باز شده بودن ...

انگار قرار بود تا ابدیت کنارشون بمونم ...

چشم هام رو بستم و با عطر تنشون خوابیدم ...خانم بزرگ هم کنارم موند ...

میدونستم اونشب قباد برعکس من خواب نداره اما من راحت خوابیدم ...

با صدای خروس خوش اواز عمارت چشم هامو باز کردم خورشید بالا میومد و هوا هنوز گرگ و میش بود ...

صبح خنک و رو به سرد پاییز ی بود ...

بلوز و شلوار تنم بود اولین بار بود که یه زن تو ابادی ما شلوار پاش میکرد ..

یه شلوار مشکی دمپا که تا زیر سینه ام اومده بود...

استین های بلوزم پولک دوزی بود و روی پتو ریخته بود ‌‌‌

کسی تو حیاط نبود شالمو روی سرم انداختم و میخواستم برم توالت ...

کارم که تموم شد دستهامو میشستم که نگاهمو به پنجره اتاقمون دوختم‌...

همون اتاقی که با قباد توش بودیم‌...

اتاق جمع و جورم که برام قد یه کاخ بود ...

با اندوه نگاه میکردم ...

خواستم سرمو پایین بیارم که نگام بهش گره خورد ...

تو ایوان بالا روی صندلی راکش نشسته بود و تکون میخورد ...

خیره به من بود ...

جدی نگاهم میکرد ...

به سمت عمارت قدم برداشتم ...

سنگینی نگاهشو تا ورود به اتاق حس میکردم ...

پسرا بیدار شده بودن و انگاری بهم عادت کرده بودن دیکه میومدن بغلم و سرشون رو به سینه ام میفشردن ...

سلطان صبحانه اورد و دوتا لقمه بیشتر نخوردم‌...

حتما همه تا حالا فهمیده بودن من نیستم و باید برمیگشتم‌....رحمان منتظرم بود ...

یه مشت گردو تو جیب مانتوم ریختم و با عجله بیرون رفتم‌...

با گوشه چشم به بالا خیره شدم نبود و خبری ازش نبود ...

کاش بود و با اینکه اخم میکرد میدیدمش ...

سوار بر ماشین رحمان برگشتم خونه ...

خاله نگران بود و با دیدنم چندباری خدا روشکر گرد ...

💜💜💜💜💜

خاله اخمی کرد ..

_ کجا بودی مرجان ؟‌

رحمان پشت سرم اومد و گفت : دیشب تا حالا پهلوی پسراش ...

خاله چشم هاشو درشت کرد ...

_ کنار پسرات ؟ قباد خان چی ؟‌

_ باور میکنی خاله منو دید چیزی که نگفت هیچی تازه اجازه هم داد بمونم ...

یعنی یجور غیر مستقیم گفت میشه بمونم .

مامان نون های تازه پخته شده شو لای دستمال پیچید ...

_ بیاید سفره رو پهن کنید بریم حموم عروس رو تا ظهر میبرن حموم ...

رسم های قشنگ اون روزها ...

مامان به احترام رحمان یه مجمه خوردنی چیده بود و باید میبرد حمام ...

اماده شدن و همه زنها راهی حموم میشدن ...

صدای دایره زنها میومد ....من که علاقه ای به اون حموم نداشتم نرفتم هرچی خاله اصرار کرد بهونه چیدم و نرفتم‌...

اقا محرم تازه بیدار شده بود .‌‌

دست و روشو که شست نگاهم کرد ...

_ امشب عروسیه ؟‌

_ نه امروز حنا میبندن دست عروس و داماد ...

فردا ظهر میرن عروس رو از خونه پدرش میارن ...بعد براشون شام میدن و تموم میشه ...

_ قشنگه ...تکه نونی تو دهنش گزاشت ...

_ خیلی نون خوشمزه اییه میشه برام بیاری ...

براش صبحانه اماده کردم اما بین اون همه خوردنی نون رو خالی میخورد ...از خمیر یکم ترشش خوشش میومد ...

_ میخوام برم دیدن ارباب اینجا پطور میشه دیدش ...

_ چرا میخواین ببینیدش ؟‌

_ خوشم میاد تا حالا ارباب ندیدم ...

خندیدم ...

_ ارباب ندیده هم هستین ...اماده شین با هم بریم ...

_ با ماشینم میتونم بیام ...؟

_ بله ..

اقا محرم خیره به خونه ها و گاو و گوسفندانی که تو کوچه ها بود میخندید ...

جلو درب عمارت نگه داشت ...

دربون متعجب داخل ماشین رو نگاه کرد ...

به من خیره بود و بعد یجوری به اقا محرم نگاه میکرد ...

💜💜💜💜💜

اشاره کردم درب رو باز کنه ...

قبلش جلو اومد خم شد ...

_ خانم کاری دارین ؟‌

_ به قباد خان بگو از تهران مهمون داره برای دیدنشون اومدن ...

چشمی گفت و به داخل رفت ...

خیلی معطل نشدیم که برگشت و درب رو باز کرد ...

با ماسین وارد عمارت شدیم ...

داشتن چراغ میبستن به دیوارها و درخت ها ...

دیگ ها روی اجاق بود و مهمون داشتن ...

با قامتش پایین منتظر بود ..‌کنجکاوی تو صورتش موج میرد ...

اقا محرم نگاهی دقیق از پشت شیشه ماشین بهش انداخت ...

_ اینه ؟‌

_ بله همونه ...

_ یا خدا چقدر گنده است ...

ریز خندیدم ...

_ اربابه دیگه الکی نیست که همه ازش میترسن ...

_ اقا محرم پیاده شد و با روی باز به سمت قباد خان رفت ...

دست همو که فشردن منم پیاده شدم‌...

چشم های خشمگین قباد رو نمیشد ندید ...

جلو که رفتم خیره بهم بود ...

اقا محرم‌نگاهم کرد ...

_ مرجان خانم خیلی لطف داشتن منو اوردن همچین جای با صفایی ...

_ شما و مرجان چه نسبتی دارین ؟.

اقا محرم خیره به من موند ...

چه نسبتی داشتیم ... دلم نمیخواست بگه خاله براش کار میکنه ...

مکث اقا محرم طولانی نبود و با محبت گفت : مرجان پیش ما درس میخونه ...

قراره یه کار خوبی براش اماده کنم ...

قباد خیره بهم گفت : اون لیاقت چیزهای خوب رو داره...

هر چند با کنایه گفت اما من به دلم نشست ...

اقا محرم رو دعوت کرد داخل ...

میخواستم دنبالش برم که بازومو چسبید ...

مانع رفتنم شد ...

_ تو برو پیش پسرا ...

_ میخوام بیام پیش اقا محرم ...

محکم بازومو فشرد ...

_ ییار یه حرفو میزنم ...

بازومو پرت کرد و بالا رفت ...

💜💜💜💜💜

زیر لب زمزمه میکرد و بالا میرفت ...

از پشت سر خیره به رفتنش بودم‌...

بالای پله ها که رسید مکثی کرد ...

به سمتم چرخید و هر دو خیره به هم بودیم‌...

هزارتا حرف تو اون نگاها رد و بدل میشد ...

هزارتا حرف بینمون بود ...حرف های ناگفنه...

رفتم پیش پسرام ...اون روزها حال دلمم خوب بود ...

پسرا بهم عادت کرده بودن ...

روی شکمم نشونده بودمشون و بازیشون میدادم ...گلبهار با اجازه پاشو دراز کرد ...

_ خانم قراره بمونی ؟‌

خیره بهش موندم ...

_ نه ...باید برم‌...

_ شما که بودی دلم قرص بود که هستین ...

_ الان چی کم داری بگو به قباد خان میگم‌

_ شوهرم میاد تهدید میکنه ...میگه اگه برنگردم ال میکنه بل مبکنه ...

_ غصه نخور ...

دوساعتی میگذشت که برای ناهار سفره میبردن ...

درب اتاق پسرا که باز شد سرمو چرخوند ...

خودش بود ...زیرزیرکی نگاهش میکردم‌...

داخل که اومد بند دلم پاره شد ‌..

_ مهمونت رو نگه داشتم ناهار نمیای سر سفره ...؟

دستمو روی طاقچه گزاشتم سرپا شدم ...

_ قباد وقت داری ؟‌

چشم هاشو ریز کرد ...

_ قباد خان ...بگو بزار یاد بگیری ...

بی تفاووت بهش جلوتر رفتم ...

_ قباد میشه با شوهر گلبهار صحبت کنی داره به گلبهار فشار میاره ...

قباد به گلبهار نگاهی کرد ‌..

_ چرا به خودم‌نگفتی ؟‌

گلبهار با شالش خودشو سرگرم نشون داد ...

_ شرمنده ام اقا روم نمیشد خانم که اومدن من حس امنیت دارم ...کاش مرجان خانم میموندن ...

_ نیازی نیست دلواپس باشی خبرش میکنم ...گوششو یه پیچ بدم سر حرف میاد ...

_ ممنون ارباب ...

_ تو مراقب پسرام باش...

میخواست بره که قدم هامو تند کردم ...

بهش رسیدم ...

_ صبر کن ...

متعجب به سمتم چرخید ...

💜💜💜💜💜

قباد متعجب به سمتم چرخید ...

_ اقا محرم صاحاب کاره خاله است خیلی ادم خوبیه ...

ممنون که بهش رسیدگی کردی...

_ فکر میکردم همسن و سال خودمه اما گفت پسرای بزرگی داره انگار من عمرمو بیهوده جلو بردم‌..

_ خیلی خوب مونده و خیلی هم خوبه ...

_ خوشت میاد ازش ؟‌

چه سوالی بود که پرسید ...

جدی نگاهش کردم ...

_ اقا محرم مرد خوبیه من کنارش ازادی رو تجربه کردم که حتی تو رویا هم نمیدیدم ...

_ اینجا ازاد نبودی ؟ 

اینجا بال و پرت بسته بود ؟‌

_ نه اما اونجا متفاووته ...

به لباسهام نگاهی انداخت ...

_ ازظاهرت مشخصه ...وقتی جای دامن شلوار اونم به این تنگی کردی تنت مشخصه که چقدر ازادی رو دوست داری ...

_ خدارو شکر که دیگه زن تو نیستم وگرنه الان یا مینداختیم تو انبار یا کتکم میزدی ...

خیلی جدی جلوتر اومد ...

میشد خشمشو حس کرد ...دندونهاشو بهم فشرد ...

_ من کی دست روت بلند کردم ...حتی وقتی فهمیدم تو کی بودی هم روت دست بلند نکردم ...

صدام میلرزید خودمو بالاتر کشیدم تا اعتماد به نفس داشته باشم ...

_ تو باعث شدی یچه من سقط!بشه ...

تو باعث شدی اون بمیره با خودخواهی هات با اون غرورت ...

داشتیم دوباره دعوا میکردیم ...

_ تو خودت مقصری این همه مدت میدیدی من دنبال اون زنم و نمیگفتی تو هستی ....اگه به من میگفتی نمیزاشتم‌ اینجور جلو بره ...

_ جه فرقی میکرد تو تا پات رسید عمارتت توهم برت داشت باز شدی بددخلاق ...

_ برای هر کسی بد اخلاق بودم برای تو نبودم ...

_ بودی ...چهل روز خونه خاله بودم و جنابعالی اینجا تو عمارتت بودی حتی نیومدی دنبالمون ...

_ کار داشتم همه چیز بهم ریخته بود ...

باید میموندم و درست میکردم ...

مگه میتونستم بیام و نیومدم ...

نگاهمو ازش گرفتم ...

_ تو اتیش رو زیر پاهام روشن کردی ...

حتی برات مهم نبود چی میشه ...

_ تو بودی که جلو همه طلاق خواستی ...

💜💜💜💜💜

سرشو به اونسمت گرفت از نگاهام در امان نبود ...

دستمو با ترس و لرز بالا بردم ....کنار صورتش گزاشتم ...

تنش برعکس همیشه یخ بود ..

انگشت هام‌ته ریشش رو لمس میکرد ‌..

خدا اون بالا شاهده اگه صدای سلطان نمیومد میبوسیدمش چون طاقت نداشتم‌...

سلطان ارباب رو صدا میزد ...

دستمو عقب کشیدم و با عجله از روبروم گذشت و رفت ...

نتونستم راه برم همونجا روی زمین نشستم ....تمام تنم سست بودن ...

سفره ناهار رو پهن کرده بودن‌...

ناهار مهمون داشتن و منم رفتم اتاق بالا ...

اقا محرم پای سفره با ارباب و خانم‌ بزرگ و خاله تهمینه بود ..

سلام که کردم تهمینه خانم به احترامم سرپا شد ...

_ مرجان اومده ...

همدیگر رو بغل گرفتیم‌..‌.

خانم بزرگ به کنار خودش روی زمین زد بیا پیش من ...

بین قباد و خانم بزرگ جای گرفتم ...

خانم بزرگ بشقاب خالی امو پر کرد ‌..

_ مهمونتم مثل خودته ...خوش اومدین ...ما یه مدتی مهمون خونه خاله مرجان بودیم از اینا احترام یاد گرفتیم ...

رحمان رو میخوایم با ابرو داماد کنیم ...

چند ماهی اون همه مخارج ما رو میداد ...

اقا محرم با تعجب گفت : چرا مگه ورشکست شده بودین ؟‌

قباد ریز لبخندی زد ...

_ نه اینجا رو ازمون گرفته بودن ...

بفرما غذا از دهن میوفته ..

دلم از اون تکه های سینه مرغ سرخ شده تو روغ محلی رو میخواست ...

سمت قباد بود ...

اب دهنم رو جمع کردم و اروم ب با پام به زانوش زدم ....نگاهم که کرد گفتم " میشه برام مرغ بزاری ؟

بازم اون روی بد اخلاقیش بود به سلطان اشاره کرد بیجاره خم شد دیس رو جلوم اورد ...

تکه ای برداشتم و زیر لب جوری گفتم که خوب بشنوه ...

_ کاش حداقل دستت شکسته بود که میگفتم چلاقی ...

یه تکه مرغ انقدر برات سخته ..‌.

حتی سرشو تکون نداد چیزی بگه ...

اما چه حرفی زده بودم و مرغ امین چه زود امین گفته بود ...

با اشتها میخوردم من یه روزی اونجا خانم‌بودم و حالا هیچ ...

💜💜💜💜💜

سفره رو سلطان میبرد که قباد برای اوردن عکس های یه قطعه زمین برای اقا محرم بلند شد ....تازه رفته بود که صدای افتادن چیزی اومد ...

انگار به دلم اگاه شد که اتفاقی افتاده ...

با عجله بیرون رفتم ..

قباد تو اتاق بغلی وقتی کمد پایه اش شکسته بوده و داشته رو سر سلطان خراب میشده ...

دستشو سپر بلای سلطان کرده بود ...

مچ به بالای دستش زیر کمد اسیب دیده بود ...

زبونمو گاز گرفتم ...

_ کاش لال میشدم ...

کنارش زانو زدم ...دستشو بین دست گرفته بود ...

_ سلطان چیزیت نشد .؟

سلطان با ترس به اربابش خیره گفت: ارباب دستت ...کاش من میمردم ...

دست قباد رو گرفتم روی پام گزاشتم ...

_ تکونش نده ...اون پیرمرده شکسته بند رو خبر کن ...

قباد خیره به صورتم بود ...ناخواسته اشک هام میریخت ...قطره قطره روی دستش می افتاد ..

انگار به قلب من خنجر زده بودن ...

اونیکی دستشو زیر چونه ام گزاشت سرمو بالا گرفت ‌‌‌...

متعجب تو چشم های خیس اشکم خیره شد ...

_ بخاطر دست من چشم هات پر از اشک شدن ؟ 

سرمو ازش دزدیدم با شونه ام اشکهانو پاک کردم ...

_ چه فرقی داره ...دیکه چه فرقی میکنه ...

یهو دوباره فریاد زدم ...

_ چرا منتظری سلطان گفتم خبر کن ...عجله کن ...

به سرعت گوشت دستش کبود و خون مرده زیر پوست شد ...

با اونیکی دستش روسری امو که روی شونه هام افتاده بود رو روی سرم کشید ...

_ زیر این لچک سیاه چقدر چشم هات میدرخشن ...

چه جمله جادویی بود به چشم هاش خیره موندم ...لبخند رو لبهام نشست ...

چسبیده بودم بهش و اصلا متوجه نبودم ...

خانم بزرگ روی سرش زد ...

_ بمیرم چی شد ؟‌

💜💜💜💜💜

همه نگران نگاه میکردم ..

اقا محرم کنارم زانو زد نگاهی به دست قباد اندداخت و بعد به من ...

_ اخ که چه دل کوچلویی داری مرجان به این ترک دست انقدر گریه میکنی؟‌

قباد خان با این هیکل و این بدن ورزشکاریش که چیزیش نمیشه ...

اروم گفتم‌: چیزی نیست خوبم اقا محرم ..

_ باید قوی باشی تو قراره بدتر از اینها رو ببینی ...

سرم پایین بود و گفتم " دیگه بدتر از این هم مگه هست ...

قباد دستشو برداشت ...

شکسته بند اومده بود ...

نیم ساعتی داخل بود و اخر پارچه و گچ بردن ...

یاد پای گچ گرفته خودم افتادم که یه روزی تو گچ بسته بودمش ...اون روزها عروس شده بودم و اون روزها بود که اونطور خوشبخت بودم ...

قباد سکه ای بهش داد ..‌

خاله تهمینه نگران جلوتر رفت ...

_ خطری که نداره ؟‌.

شکسته بند به کمد اشاره کرد ...

_ ارباب به دل نگیره اما اگه رو دست یکی دیگه میوفتاد حتما دستش قطع میشداما ارباب فقط یه ترک و کوفتگی ساده است ...

الکی نیست که ارباب ماست ...

خاله صلواتی فرستاد و به سمت قباد فوت کرد ...

اقا محرم از سینی که سلطان چای اورده یه استکان برداشت ...

_ مرجان جان اگه میشه بعد چای منو ببری خونه اتون عادت به خواب بعد از ظهری دازم ...

قبل از اینکه من حرفی بزنم ..

قباد رو به سلطان چرخید ...

_ تو اتاق مهمان براش تشک نرم پهن کن ...همینجا بمون تا شب زنها مراسم حنا دارن ...

_ چه سعادتی نصیبم شده ...

قباد برای شستن اونیکی دستش که گجی بود به سمت بیرون رفت ...

نزدیک پنجره گوش هامو تیز کردم ...

چون سلطان با اشاره ابروش بیرون رفت ‌..

_ نمیخوام مرجان باهاش جایی بره ...انقدر بهش رسیدگی کن که همینجا جلو چشمم بمونه ...

_ چشم ارباب ...

_ شب هم نگهش میدارم تو اتاقش همه چیز ببر تا حسابی بخوره ...

_روی چشم هام ارباب ...

خنده ام گرفت از حسادتش ...

💜💜💜💜💜

از حرف قباد خنده ام گرفت ...

هنوزم همون غیرت رو داشت ...

اقا محرم رو تا جلوی اتاق مهمان همراهی کردم ...

درب رو باز کرد ...

_چقدر ادم های این عمارت محترم هستن و چقدر با شما مهربونن ‌‌.

_ اونطور که فکر میکنید هم نیست ...قباد خان به وقتش تبدیل به خشن ترین ادم روی زمین میشه ...

_ اتفاقا اون از همه مهربونتره ...درست مثل خودت که انقدر با محبتی ...

سلطان با سینی خوردنی ها و یه جام مشروب اومد ...اون مشروب فقط مختص مهمونهای ویژه بود ...

محرم ابروشو بالادداد ...

_ بیین تو فرانسه هم همچین چیزی تو هتل هاش نیست ...

داخل که رفت منم دور شدم ...

دلم یجوری بود و انگار دلم گرفته بود از اینکه نفرین کرده بودم‌...

هنوز تو راهرو طبقه بالا بودم میخواستم‌سرکی تو اتاق خودم بکشم‌...

دربب رو که باز کردم موجی از خاطرات بهم حمله ور شد ...

نمیدونستم قباد هنوز اون داخل میمونه ...

داشت لباسشو در میاورد اما با یه دست نمیتونست و از رفتن منم اونجا متعجب بود ...

با لکنت حتی نمیدونستم چی بگم و جلوتر رفتم ...

استینشو از دستش بیرون کشیدم ....جاهای اون زخم های شلاق هنوزم روی پشتش بوو ...

گوشت اًضافه اورده بود ...

دستشو تو استین لباس تمیزش بردم ..

روبروم ایستاده بود دکمه هاشو میبستم ..

سنکینی نگاهاشو حس میکردم‌...

سرمو بالا گرفتم ...

تو صورتم خیره بود ...

لبخندی زدم ...

_ به چی خیره شدی ؟‌

جواب سربالا داد ...

_ به محرم نگفتی قبلا زن من بودی ؟‌

با بالا بردن ابرو گفتم نه ...

_ چرا ؟‌

_ دلیلی برای گفتن نداره ...

_ شاید من هزارتا دلیل داشته باشم ...

_ دلایل تو به من چه مربوط ...مگه تو بخوای ازدواج کنی منو به زن جدیدت معرفی میخوای بکنی ؟

💜💜💜💜💜

تو صورتش خیره بودم ...

_ مگه تو بخوای ازدواج کنی منو به زنت میخوای معرفی کنی ؟‌

از سوال احمقانه ام جا خورد ...

_ مگه تو میخوای باهاش ازدواج کنی ؟‌

_ نه ...

خیلی محکم گفتم نه ...

_ پس چه ربطی داره ...تو اصلا چرا از اینجا رفتی مگه نمیتونستی همینجا زندگی کنی ؟‌

_ نه نمیشد تو جایی بمونم که همه میگن بیوه قباد خان ...

اینجا همه از سایه تو میترسن ...

ولی برعکس جایی رفتم که خوشبختم ...

خودشو عقب کشید ...

_ پس زودتر برگرد تا خوشبختید تباه نشده ...

بیرون رفت و درب رو محکم کوبید ‌‌‌.عصبیش کرده بودم ...

تا عصر پیداش نبود ...

پیراهن مخمل جذبی که خریده بودم رو تنم کردم استین هاش پف داشتن ...

موهامو دورم ریختم و ارایش کردم ...

برای خونه عروس باید حنا میبردیم ...

پسرا رو بوسیدم و به گلبهار سپردم ...

کاسه های حنا رو چیده بودن و مجمه هایی که برای عروس اماده کرده بودن تو ایوان پایین بود ...

مانتوم رو تنم کردم ...

رحمان با دیدنم‌لبخندی زد ...

_ خواهر ندارم حنا رو بیاره ؟‌

زنعمو به من نگاه کرد ...

_ مرجان که هست ..

ظرف حنای عروس رو به دست من دادن ...

اقا محرم شیفته اون رسومات همراهمون تو کوچه های خاکی قدم میزاشت ...

دایره ها میزدن و شعرهای محلی میخوندن ....

هه هه هندونه امشب حنابنرونه ...مادر عروس بدونه عروس یشب مهمونه ...

رعنا حنا میبنده دل به رحمان میبنده ...

رعنا حناتو قربون قد و بالاتو قربون ...

انگار همین دیروز بود که میخوندن و دخترها کل میکشیدن ...

همونطور بخون بخون وارد حیاط پدری رعنا شدن ...

💜💜💜💜💜