خیلی خستم.با هزار امید و ارزو ازدواج کردم که خوشبخت بشم ولی اصلا منو نمیبینه فقط خانوادش مهمن براش.اصلا بمن اهمیت نمیده نه بیرون میریم نه تفریح داریم نه خوشحالی داریم همیشه تو خونمون با قیافه عبوس و ناراحتش روبرو هستم که نشسته جلو تلویزیون و اصلا یک کلامم حرف نمیزنه.اگرم حرف بزنه درد منو دوا نمیکنه چون روحم خستس.از وقتی زنش شدم اون شادابی و سرزندگیم از بین رفت.افسرده شدم.ولی بازم دوستش دارم.دلم میخواد بمیرم.هرچی بخودم برسم منو نمیبینه.هرچی بهش محبت میکنم براش اهمیت نداره.فقط فکر و ذهنش خانوادشه که اذیت نشن و همش میگه گناه دارن ولی هیچوقت نگفت توهم زنمی و گناه داری.هم ازش متنفرم هم دوسش دارم.دلم میخواد خودکشی کنم ولی میترسم.یه امپول هست اگر بزنی سریع ایست قلبی میده تو فکرم انجامش بدم ولی میترسم دردم بگیره.میخوام بمیرم
مگه ادم با ازدواج کردن خوشبخت میشع؟
چقد منیییی
عزیز دلم راه حلش پیش روانشناس با تجربه و باسواد هست 💕
اصلا هیچکدوم تصورم نمیتونین بکنین که جقدر من براش بی اهمیتم اصلا نگام نمیکنه ۳ساله تو زندگی همیم یکبار فقط یکبار نشده تنها بریم غذابخوریم یا بریم بازار همش باید باباش و خواهرش دنبالش راه بیفته متنفرم از وقتایی که میگه بپوش بریم بیرون بابام و خواهرمم هستن اونام نمیفهمن که نیان متنفرم ازشون
به قول نی نی سایتی ها برات صلوات می فرستم 😉🌷❤️
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
6 ثانیه پیش
10 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز