دیروزمامانم خونمون بود
عصرش گفت بریم خونہ زنداییم
زندایی دخترش ھمسن دخترمنہ یعنی 5 سالن
وقتی برگشتیم دخترم نق میزدسرم دردمیکنہ و۔۔۔
شوھرم عصبانی شداخم تخم و۔۔۔
وبمن گفت مجبورنیستی بری کہ بچت ازیت شہ
چون دخترداییم شیطونہ
لازم بہ زکر مارااصلابیرون نمیبرہ وبچم ھمش تنھاست
بعدمنم قھرکردم باھاش گریہ میکردم اومدیکم نازماکشید
امامن عصبانی بودم ازدستش باھاش بحٹ کرد
دراومدگفت توکہ عرضہ نداری بچتانبرجایی کہ ازیت بشہ
اذیت...ذکررر..چندسالته؟
بچہ ھااین قضیہ یبارم قبلاپیش اومدہ وشوھرم چنین واکنشی نشون دادہ؟؟
فازتون چیه بخاطر بچه دعوا میکنید خب سرش درد میکنه ک میکنه مگه چی شده
چرا همه ذ ها رو ز میگی تاکید داری
تجربه ۱۳ سالم اینه که مردا هر چیزی میگن به دل نگیر
بی تفاوت باش سر به سر نزار وگرنه زندگیت هر روز بدتر از دیروزه😒
بگو جای بهتر پیدا کن دخترم ببرم
خب بچست به خاطر یه بچه نباید مادر از حق طبیعی خودش بگذره و همش تو خونه بمونه
اون اگه براش مهمه خودش بمونه پیش بچش
بچه مهمه که اذیت نشه یه بار شما کوتاه بیا نرو یه بار همسرت بمونه خونه نگه داره منظورم اینه همه بتونن از حق طبعی خودشون استفاده کنند
بچہ ھااینم ی دعوای دیگہ ما
من پدرم فوت شدہ اگرمامانم دکتری خاست برہ ازمن میخادکنارش باشم
و اینم بگم شوھرم دست راست خانوادشہ و اچارفرانسہ خانوادشہ
حلای چندبارمامانمابردم دکتراونم ی دعوای بزرگی راہ انداخت بچماآوارہ کردی میزاری پیش خاھرت مامانتامیبری دکتر
