حقیقتا من توی دوران دانشجوییم توی بیمارستان اطفال، بخش عفونی استیجر بودم
و یه مامان خیلی بی تجربه و کم سن، کوچولوی خیلی خوشگلی رو آورده بود درمونگاه
استادمون میگفت چرا دارویی که گفتم رو برای بچه تهیه نکردی؟
و اون مامان گفت، پدرش گفته لازم نیست...
بعد از ویزیت، با من صحبت کرد
گفت همسرم کارگره و خیلی عصبیه
همش میگه مشکل از تو بوده که مبتلا شدی
از من میپرسید این ویروس چطوری منتقل میشه؟
و میگفت دکتر گفته ویروس CMV باعث کری حسی عصبی میشه، ولی بچه ی من به صداها واکنش نشون میده، بیناییش خوبه من میبینم به من و تصاویر واکنش نشون میده و ...
هزینه ی دارو برامون خیلی بالاست و پدرش اجاره نمیده دارویی براش بگیریم و به نظر خودمم لازم نیست
و من چند دقیقه بعد پدر بچه رو دیدم، واقعا مثل یه حیوون رفتار میکرد...
این قضیه گذشت تا ۲ سال بعد، من اینترن شده بودم و درمونگاه عفونی اطفال نشسته بودم، با همون استاد، مامان همون بچه، با بچش اومد و بچه هم کاهش شنوایی و هم کاهش بینایی خیلییییییییییییییی شدیدی گرفته بود
ولی دیگه قابل برگشت نبود
حقیقتا اگر درمان انجام میشد، حتما بچه سالم میموند
ولی اون ها درمان نکردن
شما زیر نظر متخصصی
درمانی لازم باشه میدونم انجام میدی
و من به عنوان پزشک، باید بهتون بگم که متوجه شرایط باشین
قصد نگران کردنتون رو نداشتم❤🌱
فقط تجربه ی بدی از دوران دانشجوییم توی ذهنم مونده