عزیزم از زندگی خودم برات مثال میزنم
من وقتی ازدواج کردم همسرم خونه و ماشین و شغل خوب و ویلا و سرمایه خوبی داشت
من تو زندگی مشترک بازم ادامه تحصیل دادم، ازمون وکالت قبول شدم ، سفر خارجی رفتیم، کارها و جراحی های زیبایی انجام دادم ، گواهینامه گرفتم ، ماشین خرید برام
بهترین کادو هارو گرفتم مثل گوشی و طلا و ....
یه بخشی از اموالش رو صلح عمری کرد به نامم و ....
ایا با وجود مردهای خوب تو دنیا ،تو دوس داری عمرت رو کنار کسی که تنها توجیهش واسه بی مصرف بودنش اینکه تو غرورم رو شکستی تلف کنی؟
بچه های تو دراینده چه سرنوشتی با این پدر تنبل دارن؟
ایا این مرد میتونه برات خونه و زندگی و ماشین و ...فراهم کنه ؟
میخوای تا اخر عمرت تو حسرت ۴ دست لباس بمونی؟
میخوای وقتی دیگران میرن مسافرت تو سهمت فقط حسرت باشه از زندگی؟
تو دلت نمیخواد بینی جراحی کنی ؟ابرو بکاری؟ دندون ارتو کنی؟ تیپ خوشگل بزنی؟
سفر خوب بری؟ غذای خوب بخوری؟ رستوران بری؟ تو بیمارستان خصوصی زایمان کنی؟ سر زایمان کادوی خوب بگیری؟ تو مناسبت ها کادوی باارزش بگیری؟و ...
مگه تو دل نداری دختر
این آدم نه تنها بی پول و بی لیاقته بلکه پررو و متوقع و طلبکارم هست
حتی دنبال تلاش برای ساختن زندگی هم نیست
حتی میخواد تو هم سرکار نری
ببین تعریف ادم ها از زندگی متفاوته
من نمیگم من خیلی خوبم و خوشبختم فقط دوس دارم بدونی با اینکه مشکل مالی ندارم هزار تا چالش دیگه تو مسیر زندگی برام پیش میاد ، حالا تو به همه مشکلاتت بیکاری و تن پروری و بی پولی شوهرتم اضافه کن
با این اوضاع به ۴۰ سال نرسیده پیر و داغون میشی