وقتی شوهرم این حرفو زد خیلی بهم ریختم

اینجور ادم ها مردا مریض روانی هستن

متاسفانه تجربش دارم از چیزی ادم بدش میاد

همش برا شوخی و حرص در اوردن

استفاده میکنن

مگه زندگی فقط یه حجابه. شما دور از جونتون یه توهین کن به خودش یا خانوادش ببین چیکار میکنه. کلی طلاق هست بیشتر به خاطر خیانت و نفهمی و بچه ننه بودن هست و مسولیت نپذیرفتن

درمورد حجابتون نظری نمیدم ولی تو همچین مواقعی بهتر نیست از این عبارت‌های خوبه منم مثل خودت فلان کارو کنم و ... استفاده نکنید؟ نمیگم کار ایشون درست بوده ولی حداقل بزارید یکم آرومتر که شدید باهاشون صحبت کنید که از همچین شوخی‌هایی خوشتون نمیاد.

کار هردوتون زشته 

وقتی میبینی رو حجاب حساسه نباید این حرفو برنی وقتی مرد بدونه نقطه ضعفش رو میدونی و عمدا دست میذاری رو نقطه ضعفش عمدا جوری باهات برخورد میکنه که دلت بشکنه غرورت بشکنه تا اون بتونه مثلا قدرت از دست رفتشو بدست بیاره این یه مکانیزم دفاعیه تو همه مردا ببینن قدرتشون در خطره و ضعف دست کسی دادن سعی میکنن با له کردن طرف احساس قدرتشونو برگردونن

کار شوهرت هم خیلی زشت بوده 

میخوای منم بی حجاب بشم چون تو بدت میاد خدایی خجالت نمیکشین هنوزم افکارتون ماله صد سال پیشه زن فقط یعنی حجاب از نظرتون بعدشم شوهرتون بی غیرته عالمه چون اذیتتون میکنه

حق داری 

ادم اعصابش خرد میشه 

من نامزد سابقم اینقدر بیشعور بود همش اسم دختر و زن های مختلف جلوم می برد که مثلا

 من حرصی شم 

اینقدر بخدا باهاش 

عذاب کشیدم

نه اتفاقا خوب کاری کردی تو نقطه ضعف دستش ندادی 

ولی اینکه اون لحظه بهش گفتی چون تو با فلان حرفت منو ناراحت کردی منم بی حجاب میشم این رفتار بچگونست 

درستش این بود که انقدر سکوت و بی محلی میکردی تا خودش پشیمون بشه بیاد عذرخواهی کنه توام تا می‌تونستی با حرفات اونموقع ادبش میکردی که مثلاً من به تو اعتماد دارم چرا با شوخی های مسخره این اعتمادو خراب میکنی؟ حالا من چجوری با خیال راحت بهت تکیه کنم؟ ما قراره آرامش همدیگه باشیم با این حرفات آرامش رو از من میگیری خلاصه حسابی شرمندش کنی با حرفات 

مردا مثل پسربچه های لجبازن اون لحظه که شوخی مسخره میکنه محلش نده تا خودش بیاد عذرخواهی کنه اگه مقابله به مثل کنی مثل کاری که تو کردی بدتر لج میکنه دلتو میشکنه پررو هم میشه تازه 

به خاطر حجاب اسم طلاق رو به زبون میارن؟! جل الخالق!  

از یه پسر مذهبی خوشم میومد ولی تا یه ماه پیش بهش نگفتم ولی وقتی گفتم دیر شده بود متاسفانه و حسرتش برام موند. گفت: چرا زودتر بهم نگفتی؟چرا انقدر دیر گفتی که نتونیم با هم باشیم؟ گفتم مذهبی بودی ازت ترسیدم. گفت از چی من ترسیدی؟ گفتم: از اینکه یه روز حتی اختیار جنس شال و روسریم هم دست تو باشه. گفت من معتقدم ولی با ظاهر آدما کاری ندارم باطن آدما رو قبول دارم و میدونم تو آدم خوبی هستی. آدمای معتقد کسی رو آزار نمیدن.

میدونم حقیقت رو گفت چون صداقتش رو از حرفای دیگه اش فهمیدم .. و  همین حرفش برام آرامش بخش بود که هستند آدمایی که قلب آدما رو زودتر از ظاهرشون میبینن. 

اگه همسرت معتقده که آزاردادنت چیه

اگه نیست که اصرارش واسه حجاب چیه

نمیفهمم بعضی از آقایونو.. ولی در کل سعی کن لج نکنی و زندگیت رو خراب نکنی. با زبون نرم و آروم حرفتو بزن تا متوجه بشه دیگه از این شوخیا نکنه