اول بگم همسرم کنارم نی دخترم چون خونه تنهاس بیشتر اوقات خونه مامانمیم مامانمم سرهرجیزی قیمت هر خوراکی میگه پولشو واریزکن امشب داره بمن میگه تو ۳ روز در هفته اینجا هستی پول گاز برق اینا هم برای شوهرت کم میشه اتاق جداهم ندارم توخونه بابام فرض کنین دست جمعی شبا دعوت دومادمون میکنه بعد پول شام منو میگه بریز ب حسابم از یطرف همسرم محبت جندانی نداره خدایا من حس اصافی بودنو میکنم بخدا حاضرم برم خونه خودم کاملا نون پنیرم بخورم زیربار منت نباشم😭
خب برو خونه خودت
من شهر غریبم پسرم همیشه خونه تنهاست دیگه همینه دیگه.
وقتی میبینی نمیخوانت چرا میری خودتو کوچیک میکنی؟
چرا خونه خودت نمی مونی؟
خب چرا نمیری خونه خودت ؟
حاضری بری اما نمیری؟! درکت نمیکنم اینهمه آدم تنهان این چه بهونه ای هست دخترا تنهاس باهاش بازی کن ببرش پارک فیلم بذار براش چطوری خفتو تحمل میکنی مگه غرور نداری
واقعا اینایی که خونه دارن ولی خونه مادر یا مادرشوهرشون می مونن رو درک نمیکنن
منم شوهرم شیفتیه کارش
بچههم ندارم ولی شبا جز خونه خودم جایی نمیتونم بمونم
ادم خونه خودش یه اتاق هم باشه راحتتره
خب بشین خونه خودت تنهایی ادمو نمیخورن اگه شهرت با مادر یا مادرشوهر یکیه شبا بگو بیان پیشت بمونن اگرم راهتون دوره فاصله دارید درو قفل کن بخواب یا هر جوری شده مکان زندگی و کار شوهرت رو یکی بکنید اینجوری آدم از چشم میافته
تو که هزینه همه چیز رو میدی همون رو برای خونه خودت هزینه کن به جای خرید جزیی ماهی یکبار با شوهرت خرید کلی انجام بده تا دم به دقیقه نیاز خرید رفتن نباشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
