بچم مریضه،چندسالیه،خیلی خستم
جلو چشمم میبینمش حالم بده،مثل شمع آب میشه،
وقتی فکر میکنم همسن و سالاش الان تو خوشگذرونی هستن،بدتر حالم بد میشه
خودمو باختم،ازدرون تهی هستم،
نمیدونم چیکار کنم
با تپش قلب از خواب بیدار میشم ،خوردن و خوابیدم همش به اون مربوطه
حالش خوب باشه من خوبم،بد باشه داغونم
عزیزم مریضی چی دارع؟
جلو مردم ظاهرمو حفظ میکنم،
حتی مادرم
از قوی بودن خودم تو این چند سال حالم بهم میخوره
دلم میخواد برم جایی
عزیزم میتونم بپرسم بیماریش چیه
منم مث خودتم بچم دندوناش مشکل داره
بچتون چند سالشه
فکر کن بچه سلامت یهو تو اوج خوشبخت بودن ،بی دلیل افسرده بشه
من تو زندگیم هیچ مشکلی نداشتم،الان شش سالی میشه اصلا رو هوا هستم
الان ۱۹
خیلی با ادب و مهربونه ،تا حالا بی احترامی ازش ندیدم،بسیار باهوش
نمیدونم چیشد یهو حالش بد و بد شد
تخت درمانه
از هیچی لذت نمیبره،بی تفاوت هست،انگیزه نداره
تو خیلی مادر خوبی هستی خیلی.تو نگران بچتی.من مریضی دارم مامانم عین خیالش نیست خیلی وقتا کتکم میزنه.به خودت افتخار کن ک همچین مادری هستی ک نگران بچتی.عزیزم اگه تو سن بلوغه طبیعیه ولی اگه قضیه بیماری و بیمارستانه مواظبش باش اون هنوز خودش رو پیدا نکرده خودشو پایین میبینه شاید بعضی چیزا رو نتونه ب تو بگه ب دوستش بگو ک مواظبش باشع ادم با دوستش راحت تره
خیلی نذر کردم خیلی
فقط یه مادر میفهمه من چه حالیم
من تمام زندگیم صرف تربیت و مواظبت از بچه هام میگذره
یعنی مادر بیخیالی نیستم
حالا هم اینجوری
ترو خدا دعا کنید
ما باهم خیلی دوستیم
یعنی از بچگی یه جور تربیت کردم راحت باشم
اما خوب حالش بد میشه حوصله دوست هم ندارن ،اصلا دوست نداره از خونه بره بیرون
من راضیم همش بره تفریح و شاد باشه
از تمام مخارجم میزنم تا اون راحت بتونه بره گردش اما خب حوصله نداره
شبا تا نخوابه نمیخوابم
تمام فکر و ذهنم درگیره اونه
فکر آینده اش هستم
