متاسفانه من اینطوری ام که نظر و تایید بقیه برام خیلی مهمه، معمولا کاری رو انجام نمیدم که خودمو خوشحال کنه، کاری رو میکنم که بقیه رو خوشحال کنه و مورد تایید اونا باشه، اصلا نمیدونم چرا، الان متوجه شدم که چندساله ناخوداگاه و به تدریج این مدلی شدم. چی کار کنم؟! دلم میخواد یه ذره به خواسته های خودم هم اهمیت بدم ولی نمیتونم..
مهرطلبی باید درمون شی
اول خودتو دوست داشته باش
مثال بزن عزیزم
بعدم اینکه همه تایید عزیزانشون رو میخوان
شما الان تایید کسایی که نقشی توی زندگیتون ندارن رو هم میخواین؟
منم همین جورم
نه بیشتر خونوادم مهمن
یعنی خودم نمیتونم تصمیم گیری کنم،هر چی اونا میگن رو با اینکه اجبار نمیکنن و صرفا پیشنهاد میدن از نظرم همون درسته و باید انجام بشه. مثلا اگه بخوام تصمیم بگیرم یه بیزنس یا کار رو شروع کنم اگر از نظر همسرم یا مثلا خواهرم خیلی خوب باشه انجام میدم وگرنه اصلا بهش اهمیتی نمیدم، تو خرید کوچکترین چیزها فقط برام مهمه که مثلا همسرم دوست داشته باشه و راضی باشه اصلا برام مهم نیست خودم چی میخوام
میتونید درمورد طرحواره های تائیدطلبی و رهاشدگی سرچ و مطالعه کنید.
تاحدی مهمه که همسرت توی مسیر کاری باهات موافق باشه یانه
این مشکل منه عاشق دانشگاه بودم ی ترم رفتم چون خاحواده وهرم غرغر میکردم بیخیالش شدم
میخامدماغمو عمل کنم چون اونا دوس ندارن باز باید بیخیال شم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
