چند سال دهات زندگی میکردن ی حیاط داشتن ک با عموم مشترک بود از پدربزرگم مونده بود بعد عموم بعد چند سال اومد دیوار کشید بین حیاط حیااط ما موند پشت قواره بعد پدرم میخواست ی اتاق بسازه عمم اومده بود گفته بود تو این حیاط ما سهم داریم نمیخواد خرج اینجا کنی دیگ پدرم ول کرد نا گفته نماند حیاط هم خرابه بودا مامانمم چند سال گفت ی زمین بخر خونه بسازیم همش پشت گوش انداخت ،مامانمم دید کاری نمیکنه گفت من دیگ اینجا نمیمونم کوچ کنیم پدرمم اول راضی نمیشد انقد مامانم اصرار کرد ک راضی شد کوچ کردن شهر مستاجری ،الان پدرم خیلی پشیمونه حوصلش سر میره اونجا دوست و رفیق زیاد داشت ولی اینجا هیچکیو نداریم فقط منمو شوهرم شوهرمم روابط عمومی خوبی نداره اصلا زیاد نمیاد خونشون .مامانم اینا عادت کردن با همسایه ها رفت آمد میکنن ولی دلم برا پدرم میسوزه ماهی ۲۱۰۰هم اجاره باید بدن😞
خب همونجا تو دهات خونه میساختن
باپول اجاره اونجا خونه بگیرن ضمنا این دم اخری عمرشون بزار تو طبیعت کنار رفیقاشون باشن
💔
الانم دیرنشده زمینی بگیرن شروع کنن وام مسکن روستایی میدن یه ساله تموم.میشه
چرا میگید دهات اه
خیلی اشتباه کردن اکثرا سن میره بالا به روستا میرن تا هر جور که دوست دارن و راحت هستن زندگی کنند
آره، کسی که توی روستا زندگی میکنه زندگی توی شعر براش سخته چون کسیو نمیشناسه. اینجا تا میری بیرون همه رو میشناسی میگی میخندی. جایی که کسیو نشناسی دلت میگیره، به خصوص برای مردا
باید همون زمان که پدربزرگت زنده بود اون قسمتو به نام خودش میکرد که عمه هات نیان چیزی بگن
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
